Gare de l'Est

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gare de I'Est
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00086491
Gare de I'Est
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Data otwarcia 1850
Poprzednie nazwy Embarcadere de Strasbourg
Informacje kolejowe
Liczba peronów 15
Liczba krawędzi
peronowych
29
Kasy link= T
Przejścia nadziemne link= N
Przejścia podziemne link= N
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Gare de I'Est
Gare de I'Est
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Gare de I'Est
Gare de I'Est
Ziemia 48°52′37″N 2°21′33″E/48,876944 2,359167Na mapach: 48°52′37″N 2°21′33″E/48,876944 2,359167
Portal Portal Transport szynowy

Gare de l'Est (Dworzec Wschodni), także Paris-Est, jest jednym z sześciu głównych dworców czołowych Paryża. Korzysta z niego ok. 34 mln pasażerów rocznie.

Wnętrze Gare de l'Est

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dworzec Wschodni otwarto w 1850 r. Zbudowany został przez kompanię Le Chemin de Fer de Paris à Strasbourg. Dworzec posiadał dwa tory przy krawędziach peronowych, przykryte dużą halą. Ta najstarsza część budynku odpowiada obecnej hali odjazdów pociągów dalekobieżnych (zachodnia część dworca). Projektantem dworca był architekt François-Alexandre Duquesney, budową kierował inżynier Pierre Cabanel de Sermet. Prace rozpoczęto w roku 1847, trzy lata później Napoleon III dokonał oficjalnego otwarcia nowego dworca. Początkowo nosił on nazwę Embarcadere de Strasbourg, lecz już w 1854 r. zmieniono ją na Gare de l'Est, po tym jak na dworzec dotarły pociągi korzystające z nowo otwartej linii Paryż – Miluza. Dobudowano wtedy dwa nowe tory na zewnątrz hali.

4 października 1883 z dworca odjechał pierwszy ze słynnych pociągów Orient Express relacji Paryż – Konstantynopol.

Dwie poważne przebudowy dworca miały miejsce w roku 1885 oraz 1900. Skrócono tory, w ten sposób, że nie kończyły się już w hallu dworca. W latach 1924-1931 dworzec został dwukrotnie powiększony przez dobudowanie części wschodniej, identycznej z istniejącą. Przebudowa ta pociągnęła za sobą znaczne zmiany w zabudowie dzielnicy, a Dworzec Wschodni uzyskał obecną formę.

Ze względu na swoje położenie, dworzec często służył jako miejsce wyjazdu transportów wojskowych na front, szczególnie w czasie I i II wojny światowej. Wydarzenia te upamiętniał obraz autorstwa Alberta Hertera, o wymiarach 12 na 5 metrów, umieszczony w hallu dworca, przedstawiający wyjazd żołnierzy na front. Obraz usunięto z hallu w marcu 2006 i przewieziono do muzeum kolejnictwa w Miluzie, w celu wykonania prac renowacyjnych.

Obecnie trwają prace modernizacyjne związane z oddaniem do użytku linii LGV Est européenne, które powinny zakończyć się w 2007 r. wraz z otwarciem pierwszego odcinka tej linii.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Dworzec posiada 30 torów przy krawędziach peronowych.

Relacje pociągów[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Połączenia z siecią komunikacji miejskiej[edytuj | edytuj kod]

Stacja umożliwia przesiadki na:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]