Garford-Putiłow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Garford-Putiłow
Garford-Putiłow zdobyty w czasie wojny polsko-bolszewickiej
Garford-Putiłow zdobyty w czasie wojny polsko-bolszewickiej
Dane podstawowe
Państwo  Imperium Rosyjskie
Producent Zakłady Putiłowskie
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa(4x2)
Załoga 8 osób
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy silnik benzynowy o mocy 36 KM
Pancerz stalowy, 7 do 13 mm
Długość 5,70 m
Szerokość 2,30 m
Wysokość 2,80 m
Masa 11 t
Osiągi
Prędkość 18 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata górska 76,2 mm

3 x karabin maszynowy Maxim

Garford-Putiłow (ros. Гарфорд-Путилов) – rosyjski samochód pancerny wyprodukowany w Zakładach Putiłowskich na podwoziu pięciotonowego samochodu ciężarowego Garford. Był to jeden z najlepiej uzbrojonych samochodów pancernych I wojny światowej. Produkcję prowadzono w latach 1915-16, ogółem powstało 48 maszyn. Samochody Garford-Putiłow wykorzystywano w czasie I wojny światowej, a później podczas wojny domowej w Rosji, w Polsce oraz w czasie rewolucji w Niemczech.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Broń pancerna II RP.

Podczas Wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku armia polska zdobyła kilka wozów Garford-Putiłow i co najmniej trzech używała w działaniach bojowych.

Samochody nazwane "Dziadek", "Generał Szeptycki" i "Zagłoba" do końca lat 20. były na wyposażeniu Wojska Polskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim 1819-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajsks, 1995. ISBN 83-85621-57-1.