Gary Cahill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gary Cahill
GaryCahill24.jpg
Imię i nazwisko Gary James Cahill
Data i miejsce
urodzenia
19 grudnia 1985
Sheffield, Anglia
Pseudonim Gazza, Gaz
Pozycja środkowy obrońca
Wzrost 193 cm[1]
Masa ciała 86 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Chelsea
Numer 24
Kariera juniorska
2000–2004 Aston Villa
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2004–2008
2004–2005
2007–2008
2008–2012
2012–
Aston Villa
Burnley (wyp.)
Sheffield United (wyp.)
Bolton Wanderers
Chelsea
28 (1)
27 (1)
16 (2)
130 (13)
61 (4)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2004–2005
2007
2010–
 Anglia U-20
 Anglia U-21
 Anglia
3 (0)
4 (0)
23 (3)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 4 kwietnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 30 maja 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Gary James Cahill (ur. 19 grudnia 1985 w Sheffield) – angielski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy w Chelsea.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo zawodnik Aston Villi (od 2000 roku)[2]. W listopadzie 2004 został wypożyczony do Burnley[3]. Regularnie występował w pierwszym zespole, dzięki czemu został uznany najlepszym graczem swojej drużyny[4]. Latem 2005 roku powrócił do klubu z Birmingham. 1 kwietnia 2006 roku zadebiutował w jego barwach w Premier League w przegranym 0:5 meczu z Arsenalem[5]. Pierwszego gola strzelił 16 kwietnia w derbowym spotkaniu z Birmingham City, przyczyniając się do zwycięstwa 3:1[6]. W sezonie 2006/2007 rozegrał w angielskiej ekstraklasie 20 meczów. We wrześniu 2007 roku został wypożyczony do Sheffield United, w którym był podstawowym graczem.

30 stycznia 2008 roku przeszedł na zasadzie transferu definitywnego do Boltonu Wanderers, z którym podpisał trzyipółletni kontrakt[7]. W sezonie 2007/2008 wraz z nim uczestniczył w rozgrywkach Pucharu UEFA – zagrał m.in. w dwóch ćwierćfinałowych meczach ze Sportingiem[8]. Od momentu przejścia do Boltonu, Cahill był jego podstawowym zawodnikiem i stanowił ważny punkt zespołu[4]. Łącznie rozegrał w nim 147 meczów i strzelił 15 goli, w tym jednego w wygranym 2:1 spotkaniu z Evertonem – swoim ostatnim występie w barwach klubu z Horwich (4 stycznia 2012)[9].

16 stycznia 2012 roku przeszedł do Chelsea. Media poinformowały, że cena transferu wyniosła ok. 7 milionów funtów[10]. W londyńskim zespole zadebiutował 5 lutego w zremisowanym 3:3 meczu z Manchesterem United[11]. Pierwszego gola strzelił 18 marca w spotkaniu z Leicester City, przyczyniając się do zwycięstwa 5:2[12]. W sezonie 2011/2012 zdobył wraz z Chelsea puchar Anglii (w finałowym pojedynku z Liverpoolem nie zagrał z powodu kontuzji), wygrał również rozgrywki Ligi Mistrzów – w meczu finałowym z Bayernem Monachium wystąpił w podstawowym składzie[13]. W sezonie 2012/13 Cahill wygrał Ligę Europy.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Cahill był uprawniony do występów w reprezentacji Irlandii (jego dziadek jest Irlandczykiem), jednak wybrał grę dla Anglii[14].

Występował w młodzieżowych reprezentacjach Anglii. W 2007 roku uczestniczył w mistrzostwach Europy do lat 21. W turnieju rozegranym w Holandii Anglicy dotarli do półfinału, zaś Cahill zagrał jedynie w zremisowanym bezbramkowo meczu z Czechami w fazie grupowej[15].

W kadrze seniorskiej zadebiutował 3 września 2010 roku w spotkaniu z Bułgarią, zmieniając w drugiej połowie Michaela Dawsona (pierwsze powołanie otrzymał już w 2009 na pojedynek z Kazachstanem[2])[16]. Pierwszego gola w barwach narodowych strzelił 2 września 2011 również w pojedynku z Bułgarią, przyczyniając się do zwycięstwa 3:0[17].

W maju 2012 roku został powołany przez selekcjonera Roya Hodgsona do kadry na mistrzostwa Europy w Polsce i na Ukrainie. 2 czerwca w towarzyskim meczu z Belgią został popchnięty przez napastnika rywali Driesa Mertensa, w wyniku czego wpadł w angielskiego bramkarza Joe Harta i złamał szczękę. Kontuzja wykluczyła go z udziału w turnieju, jego miejsce w kadrze zajął Martin Kelly[18].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gary Cahill (ang.). chelseafc.com. [dostęp 2012-08-17].
  2. 2,0 2,1 Gary Cahill (ang.). thefa.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
  3. Villa defender loaned to Clarets (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 grudnia 2011].
  4. 4,0 4,1 Gary Cahill (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
  5. Arsenal 5-0 Aston Villa (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 grudnia 2011].
  6. Aston Villa 3-1 Birmingham (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 grudnia 2011].
  7. Bolton complete £5m Cahill switch (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 grudnia 2011].
  8. UEFA Champions League, UEFA Cup 2007/08 Details (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
  9. Everton 1 - 2 Bolton (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 16 stycznia 2011].
  10. Gary Cahill's move from Bolton to Chelsea completed (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 16 stycznia 2011].
  11. Chelsea 3-3 Manchester United (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  12. Chelsea 5-2 Leicester (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  13. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  14. Republic of Ireland boss Giovanni Trapattoni swoops for England's Gary Cahill (ang.). [dostęp 16 stycznia 2012].
  15. European U-21 Championship 2007 - Final Tournament Details (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 grudnia 2011].
  16. England 4-0 Bulgaria (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 grudnia 2011].
  17. Bulgaria 0-3 England (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 grudnia 2011].
  18. Euro 2012: Gary Cahill ruled out but Rio Ferdinand overlooked (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 4 czerwca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]