Gaspare Spontini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gaspare Spontini
Gaspare Spontini.jpg
Imię i nazwisko Gaspare Luigi Pacifico Spontini
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1774
Maiolati
Pochodzenie włoskie
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1851
Maiolati
Gatunek muzyka poważna
Zawód kompozytor, dyrygent
Odznaczenia
Królewski Order Domowy Franciszka I (Królestwo Obojga Sycylii) Kawaler Orderu Zasługi Korony Bawarskiej (Królestwo Bawarii) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Oficer Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Ludwika (Wielkie Księstwo Hesji) Pour le Mérite Order Czerwonego Orła III klasy (Prusy) Kawaler Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego (Watykan)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Gaspare Luigi Pacifico Spontini (ur. 14 listopada 1774[1] w Maiolati[2] koło Jesi, zm. 24 stycznia 1851 tamże) – kompozytor i dyrygent włoski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Spontini był jednym z pięciorga dzieci biednych rodziców. Dopóki nie odkryto jego talentu muzycznego, zamierzał zostać księdzem, jak jego bracia. Od 1793 do 1795 studiował w Conservatorio della Pietà dei Turchini w Neapolu u Giacomo Tritto, dla tutejszych też teatrów oraz w Rzymie wystawiał – bez powodzenia – swe początkowe opery pisane pod wpływem rad Niccolò Piccinniego i Cimarosy.

Pędząc awanturnicze życie, przybył do Paryża (1803), gdzie zdołał wystawić kilka swoich oper (Milton, Julia), także bez żadnego powodzenia. Znalazłszy protektorkę, gdyż od 1805 był nadwornym kompozytorem cesarzowej Józefiny, napisał Westalkę (1807), która przyniosła mu olbrzymią sławę i uzyskała długotrwale powodzenie. Opera ta była podziwiana zarówno przez współcześnych mu kompozytorów jak Luigi Cherubini i Giacomo Meyerbeer oraz późniejszych jak Hector Berlioz czy Richard Wagner. Spontini stał się ulubionym kompozytorem Napoleona i ówczesnego społeczeństwa paryskiego. Ferdynand Kortez (1809) i Olimpia (1819) nie zyskały już takiego rozgłosu.

Po upadku cesarstwa Spontini, zniechęcony obojętnością Francuzów, na zaproszenie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III osiadł w Berlinie przy dworze królewskim i tam napisał Nurmahala i Agnieszkę Hohenstaufen, którą sam uważał za arcydzieło. W latach 1820–1841 był dyrektorem muzycznym i I kapelmistrzem opery królewskiej. Po przejściu na emeryturę, opuścił Berlin (jego następcą w funkcji dyrektora został Giacomo Meyerbeer, a kapelmistrza Felix Mendelssohn-Bartholdy), przebywał jakiś czas w Paryżu i Rzymie, a krótko przed śmiercią udał się do miejsca swego urodzenia, gdzie zmarł.

Przypisy

  1. U Orgelbranda rok urodzenia 1778
  2. Nazwę miejscowości na cześć Spontiniego zmieniono na Maiolati Spontini