Gatha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gāthā ( ) (chin. jie (偈); kor. ( ); jap. ge ( ); wiet. kệ * chin. jiatuo (伽陀); kor. kat'a ( ); jap. kata ( ); wiet. già-đà) – w sanskrycie dosłownie wiersz, hymn.

Typ najczęściej czterowersowego wiersza lub dłuższego hymnu. Hymny były częścią składową sutr. Gatha jako krótszy wiersz była używana przez patriarchów linii medytacyjnej buddyzmu (chin. chan; jap. zen) do ukazywania swojego zrozumienia buddyzmu. Gatha służyła więc wyrażeniu swego oświecenia. Wypowiadano ją także w czasie przekazu Dharmy przez mistrza uczniowi. Dlatego też jest gatha ściśle związana z zenem i każdy uczeń w chwili oświecenia tworzył wiersz.

Czasem w Chinach nazywana była doujijia – czyli "wierszem wzajemnego zrozumienia", gdy umysł ucznia i nauczyciela łączyły się ze sobą.