Gatunki synkretyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gatunki synkretyczne - gatunki literackie posiadające cechy co najmniej dwóch z trzech rodzajów literackich, czyli - liryki, epiki lub dramatu.

Najstarsze gatunki synkretyczne pochodzą już ze starożytnej Grecji i Rzymu, np. satyra, sielanka i bajka. Epoka romantyzmu stworzyła nowe gatunki synkretyczne takie jak ballada, powieść poetycka i dramat romantyczny.


UTWORY SYNKRETYCZNE Utwory synkretyczne to takie, które charakteryzują się synkretyzmem rodzajowym (mają cechy co najmniej 2 z 3 rodzajów literackich) lub synkretyzmem gatunkowym (zawierają cechy co najmniej dwóch różnych gatunków literackich). Przykładem takiego utworu synkretycznego będzie np. III część "Dziadów" Adama Mickiewicza. Jest to gatunek synkretyczny - dramat romantyczny, a ponadto utwór synkretyczny, bo oprócz synkretyzmu rodzajowego zawiera również inne gatunki literackie, takie jak bajka (w "Dziadach" jest to bajka Goreckiego opowiedziana przez Żegotę), elementy pieśni i hymnu, modlitwy.

Związany jest z balladą.