Gawęda (literatura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gawęda – gatunek prozy epickiej, wywodzący się z tradycji kultury szlacheckiej. Pierwotnie była tylko opowieścią ustną, wygłaszaną w towarzyskich okolicznościach w trakcie biesiady. Odznacza się otwartą kompozycją, swobodą w prowadzeniu wątków, powtórzeniami, licznymi zwrotami do słuchaczy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]