Gazela rudoczelna
| Gazela rudoczelna | |
| Eudorcas rufifrons | |
| (Gray, 1846) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Rodzaj | Eudorcas |
| Gatunek | gazela rudoczelna |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Gazela rudoczelna (Eudorcas rufifrons) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich.
Spis treści |
Występowanie i biotop [edytuj]
Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje pas północnej części Afryki Równikowej na południe od Sahary.
Jego siedliskiem są tereny trawiaste, porośnięte ciernistymi krzewami oraz tereny porośnięte roślinnością wydmową. Preferuje otwarte tereny.
Charakterystyka ogólna [edytuj]
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 105–120 cm |
| Wysokość w kłębie | 65–92 cm |
| Długość ogona | 15–25 cm |
| Masa ciała | 20–35 kg |
| Dojrzałość płciowa | samice 9 miesięcy, samce 18 miesięcy |
| Ciąża | 184–189 dni |
| Liczba młodych w miocie |
1 |
| Długość życia | 12 lat |
Wygląd [edytuj]
Nazwa rudoczelna związana jest z rudym ubarwieniem części głowy, od nozdrzy do czoła. Rogi występują u przedstawicieli obydwu płci.
Tryb życia [edytuj]
Jest gatunkiem silnie uzależnionym od dostępu do źródeł wody, dlatego podejmuje sezonowe wędrówki w jej poszukiwaniu. W okresie godowym samce strzegą zajmowanego terytorium przed innymi samcami. Granice swojego obszaru zaznaczają substancją z gruczołów przedoczodołowych. Gazele rudoczelne tworzą niewielkie stada złożone z kilku, rzadziej kilkunastu osobników obydwu płci.
Podgatunki [edytuj]
Wyróżniono kilka podgatunków gazeli rudoczelnej[3]:
- E. rufifrons rufifrons
- E. rufifrons albonotata
- E. rufifrons kanuri
- E. rufifrons laevipes
- E. rufifrons tilonura – gazela erytrejska – status zagrożenia VU[4]
Zagrożenia i ochrona [edytuj]
Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii VU (vulnerable – narażony na wyginięcie)[2].
Przypisy
- ↑ Gazella rufifrons. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 20 czerwca 2010]
- ↑ 2,0 2,1 Eudorcas rufifrons. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Eudorcas rufifrons. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 20 czerwca 2010]
- ↑ Eudorcas rufifrons ssp. tilonura. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 20 czerwca 2010]
Bibliografia [edytuj]
- Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Eudorcas rufifrons. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 1 stycznia 2008]
- Huffman Brent: Eudorcas rufifrons, Red-fronted gazelle, Heuglin's gazelle (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 1 stycznia 2008].