Gazeta Polska (1929-1939)

Gazeta Polska
Strona tytułowa gazety z 25 października 1930 r.
Częstotliwość	dziennik
Kraj	Polska
Rodzaj czasopisma	polityczno-społeczne
Pierwsze wydanie	1929
Ostatnie wydanie	1939
Redaktor naczelny	Adam Koc, Bogusław Miedziński, Mieczysław Starzyński
Średni nakład	1930 – 15 tys. 1937-39 – 30 tys. egz.

Gazeta Polska – dziennik informacyjno-polityczny o orientacji sanacyjnej, wydawany w latach 1929-1939 w Warszawie.

Powstała z połączenia "Epoki" i "Głosu Prawdy". Redaktorem naczelnym do 1931 roku był założyciel tytułu Adam Koc, następnie do 1938 roku funkcję tę sprawował Bogusław Miedziński, a następnie Mieczysław Starzyński.

Do zespołu redakcyjnego i grona współpracowników należeli m.in.: Tadeusz Hiż, Ignacy Matuszewski (gł. publicysta polityczny), Marek Radzewicz, Kazimierz Smogorzewski, Jan A. Szczepański, Stanisław Wasylewski, Konrad Wrzos, Witold Ipohorski-Lenkiewicz, Zdzisław Stahl, Irena Obarska, Juliusz Kaden-Bandrowski, Kazimierz Wierzyński

Należała do grona najpoważniejszych i najlepiej redagowanych gazet o zasięgu ogólnokrajowym. Politycznie związana była z tzw. grupą pułkowników, a po śmierci J. Piłsudskiego z otoczeniem marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego i Obozem Zjednoczenia Narodowego. W swoich poglądach propagowała idee ustroju autorytarnego i zaostrzenia kursu wobec opozycji.

Nakład w 1930 r. wynosił 15 tys., w latach 1937-1939 – 30 tys. egzemplarzy.

Bibliografia

• Łojek J., Myśliński J., Władyka W., Dzieje prasy polskiej, Warszawa 1988.
• Encyklopedia historii Drugiej Rzeczypospolitej, pod red. A Garlickiego, Warszawa 1999, s. 100.