Gazeta Pomorska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gazeta Pomorska
Częstotliwość dziennik
Kraj Polska
Wydawca Media Regionalne Sp. z o.o. II oddział w Bydgoszczy[1]
Rodzaj czasopisma polityczno-społeczna
Pierwsze wydanie 1948
Redaktor naczelny Wojciech Potocki[1]
Średni nakład 58 423[2] egz.
Liczba stron 24-48 (w zależności od dnia tygodnia)
ISSN 0867-4965
Strona internetowa czasopisma

Gazeta Pomorskacodzienna gazeta (wychodzi we wszystkie dni tygodnia oprócz niedziel) województwa kujawsko-pomorskiego, z redakcją główną i drukiem w Bydgoszczy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okres przedwojenny[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową czasopismo o nazwie „Gazeta Pomorska” było wydawane w Toruniu, będąc kontynuacją sanacyjnego dziennika „Dzień Pomorza” (wcześniej: „Dzień Pomorski”). Pierwszy numer ukazał się 18 czerwca 1938 r., a ostatni na początku września 1939 r. Pismo to nie było protoplastą powojennej „Gazety Pomorskiej”, zbieżna jest tylko nazwa.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy powojenny numer Gazety Pomorskiej pojawił się 16 grudnia 1948 r. Pismo powstało w kontekście zjednoczenia PPR z PPS w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. Gazeta Pomorska powstała z fuzji „Gazety Zachodniej” (organu PPR) i „Głosu Pomorza” (organu PPS), będąc do 1990 r. organem Komitetu Wojewódzkiego PZPR[3].

Zasługą kolejnych redaktorów naczelnych i dziennikarzy gazety było to, że w czasach, w których ideologia górowała nad gospodarką i problemami społecznymi, powstała gazeta, którą czytały setki tysiące mieszkańców regionu, nie zawsze identyfikujących się z oficjalną propagandą. Wszechobecna cenzura zewnętrzna (oraz wewnętrzna) sprawiała, że wiele tematów nie mogło znaleźć się na łamach pisma[3].

Po likwidacji w 1990 r. wydawnictwa RSW Prasa-Książka-Ruch, zespół redakcyjny usiłował zachować ciągłość pisma w nowych warunkach politycznych i ekonomicznych. Zdecydowano o przekształceniu gazety w dziennik w niezależny, wolny od nacisków politycznych. W tym celu powołano Spółdzielnię Pracy Dziennikarzy i Wydawców, poszukującej inwestora zewnętrznego[3].

1 marca 1994 r. utworzono spółkę „GP-Media” z udziałem norweskiego koncernu Orkla, na której czele stanął Marek Trzebiatowski. Następne lata to okres wielkich inwestycji: od 1995 r. egzemplarze Gazety były drukowane w kolorze we własnej drukarni przy ul Ołowianej, a redakcja przeniosła się do własnego gmachu przy ul. Zamoyskiego. Zakupiono również osobno funkcjonujący do 2000 r. „Dziennik Wieczorny[3].

W drugiej połowie lat 90. Gazeta Pomorska utrwaliła swoją pozycję na rynku prasowym jako dziennik regionalny Kujaw i Pomorza, jeden z najpopularniejszych i najbardziej dochodowych dzienników regionalnych w Polsce. Od 2000 r. połowę nakładu sprzedawano w prenumeracie na terenie całego województwa kujawsko-pomorskiego i fragmentach województw ościennych (powiat chojnicki, nowomiejski, wyrzyski)[3].

W 2007 r. gazeta posiadała centralę w Bydgoszczy i 16 oddziałów powiatowych, a codzienny nakład sięgał 100 tys. egzemplarzy. Każdego roku redakcja patronowała kilkudziesięciu imprezom kulturalnym i sportowym oraz organizowała wiele konkursów i plebiscytów, m.in. na „Najlepszego Sportowca Kujaw i Pomorza” oraz ranking najlepszych firm w regionie „Złota setka Kujaw i Pomorza”[3].

Od 2006 r. gazeta należy do Grupy Mecom. Rozwój Internetu sprawił, że równorzędną pozycję do formy papierowej ma portal internetowy Gazety Pomorskiej[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wydawcą dziennika jest spółka Media Regionalne. Nakład gazety wynosi około 82 tys. egzemplarzy. Redaktorem naczelnym jest Wojciech Potocki. Oprócz redakcji bydgoskiej, gazeta posiada redakcję w Toruniu, jak również oddziały w:

Codziennie wydawanych jest 6 mutacji lokalnych, wydania toruńskie i włocławskie posiadają własną stronę tytułową, pozostałe posiadają za wzór stronę wydania bydgoskiego. Najobszerniejszym wydaniem lokalnym jest wydanie toruńskie liczące codziennie co najmniej 10 stron informacji lokalnych, ze względu na włączenie do niego zlikwidowanego w 2007 roku wydania brodnickiego Gazety Pomorskiej.

Gazeta ściśle współpracuje z Radiem GRA w Toruniu. Gazeta Pomorska była inicjatorem reaktywacji w 1982 turnieju żużlowego w Bydgoszczy Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych im. Mieczysława Połukarda. We wcześniejszych latach ufundowała puchar przechodni dla zwycięzcy (koło żużlowe z wplecioną stroną tytułową gazety).

Strony tematyczne i dodatki Gazety Pomorskiej[edytuj | edytuj kod]

Gazeta Pomorska ma w poszczególne dni tygodnie różne strony tematyczne i dodatki. Oto niektóre z nich:

Dzień tygodnia Dodatek lub strona tematyczna
Poniedziałek Firma, Mieszkaj z Pomorską
Wtorek Regiomoto.pl W drogę z Pomorską, Kariera
Środa Regiodom.pl, Po dzwonku
Czwartek Strefa Biznesu
Piątek Okazja z Pomorską, Tele Program, Pomorska Ekstra
Sobota Zdrowo z Pomorską, Bajbus

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Media / Tytuły płatne / Gazeta Pomorska. Media Regionalne. [dostęp 2012-06-27].
  2. Związek Kontroli Dystrybucji Prasy: Dane ogólnodostępne [ZKDP, m.in. średni nakład jednorazowy] (pol.). strona Teleskop.org.pl, należąca do ZKDP, luty 2013. [dostęp 2013-04-07].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Sowińska Hanna: Diamentowy jubileusz. „Gazeta Pomorska” ukazuje się już 60 lat. [w:] Kalendarz Bydgoski 2008

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]