Gazit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gazit
גזית
Stołówka w kibucu Gazit
Stołówka w kibucu Gazit
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jizreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Jizreel
Wysokość 127 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

598
Kod pocztowy 19340
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Gazit
Gazit
Ziemia 32°38′15″N 35°26′50″E/32,637500 35,447222Na mapach: 32°38′15″N 35°26′50″E/32,637500 35,447222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Gazit (hebr. גזית; ang. Gazit) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Doliny Jizreel, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 127 metrów n.p.m. na północnym skraju płaskowyżu Issachar, pomiędzy górami More (515 m n.p.m.) i Tabor (562 m n.p.m.), na wschód od intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jizreel (w jej części nazywanej Bik'at Ksulot) w Dolnej Galilei. Na zachód od kibucu znajduje się wadi strumienia Gazit, który łączy się na północy ze strumieniem Szomer i następnie wpada do strumienia Tabor (przepływa na wschód od osady). Na południu jest wadi strumienia Chamud, który spływa na wschód do strumienia Tabor. W jego otoczeniu znajdują się kibuce Ein Dor i Geszer, moszawy Ramat Cvi i Kfar Kisch, wieś komunalna Menachemia, oraz arabskie wioski Taibe, Na'ura, Tamra i Kafr Misr.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gazit jest położony w Samorządzie Regionu Doliny Jizreel, w Poddystrykcie Jizreel, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w okolicy tej znajdowała się arabska wioska al-Tira. Została ona wysiedlona i zniszczona przez izraelskich żołnierzy w dniu 15 kwietnia 1948 roku podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny[3].

Grupa założycielska kibuc zawiązała się w styczniu 1947 roku i składała się z żydowskich imigrantów z Turcji. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny grupa została tymczasowo rozwiązana, a jej członkowie przydzieleni do różnych zadań. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej we wrześniu 1948 roku zamieszkali oni w ruinach opuszczonej arabskiej wioski al-Tira. W międzyczasie dołączyli do nich nowi imigranci z Polski i Argentyny. W 1950 roku przenieśli się około 4 km na zachód, do obecnej lokalizacji kibucu[4][5]. Początkowo był to radykalny komunistyczny kibuc. Znajdował się tutaj nielegalny skład broni, przygotowywany prawdopodobnie na wypadek wybuchu rewolucji. W 1952 roku jego członkowie podjęli decyzję o złożeniu przysięgi lojalności i wierności państwu Izrael. Doszło wówczas do wewnętrznego rozłamu, w wyniku czego wyjechało 22 najbardziej lewicowych członków partii Maki[6]. Rok później wybudowano drogę dojazdową do kibucu, a w 1954 roku podłączono do krajowego systemu wodnego i sieci energetycznej. Umożliwiło to dalszy rozwój osady[7][8]. W maju 2008 roku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Merchavja lub szkoły średniej w kibucu Mizra[9].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Na północny wschód od kibucu znajduje się Rezerwat Przyrody Strumienia Tabor. Strumień przepływa tutaj przez głęboki bazaltowy kanion, w którym tworzy małe wodospady. Na terenie rezerwatu wytyczono piesze szlaki turystyczne. Aby uniknąć zniszczenia unikalnego krajobrazu wytyczono w rezerwacie tylko kilka dróg, które są dostępne dla samochodów terenowych[10][11].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie oraz sadownictwie (plantacje migdałów i oliwek). Uprawy polne obejmują pszenicę, wykę, koniczynę, melony i cebulę. Na 850 hektarach nawadnianych uprawia się marchew, brokuły, kapustę, bakłażany, buraki i paprykę[12]. Kibuc posiada stado bydła mięsnego, które liczy średnio około 420 krów i średnio rocznie 315 cieląt. Dla potrzeb pracowników utworzono niewielką stadninę koni, w której od 2006 roku organizowane są zajęcia szkółki jazdy[13]. Obora oddaje średnio prawie 12 tys. litrów mleka rocznie[14]. Dodatkowo kibuc posiada stado owiec, liczące około 1,1 tys. sztuk. Produkują one średnio 320 tys. litrów mleka rocznie i ponad 120 kg mięsa[15]. Głównym źródłem dochodów jest fabryka wyrobów z tworzyw sztucznych Plazit[16].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy, pralnia, stolarnia i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północny zachód drogą nr 7276, którą dojeżdża się do arabskiej wioski Kafr Misr i dalej do kibucu Ein Dor, a następnie do skrzyżowania z drogą nr 65.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-07-01].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-07-01].
  3. Welcome To al-Tira (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-07-01].
  4. Gazit (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  5. Gazit (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  6. Eli Ashkenazi: Be careful what you dig for (ang.). W: Haaretz [on-line]. 2007-06-22. [dostęp 2012-07-02].
  7. Gazit (hebr.). W: Labor Movement in Israel [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  8. O kibucu (hebr.). W: Kibbutz Gazit [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  9. Gazit (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  10. Nahal Tavor Nature Reserve (ang.). W: Protected Planet [on-line]. [dostęp 2012-12-17].
  11. Rezerwat Przyrody Strumienia Tabor (ang.). W: Israel Nature and Parks Authority [on-line]. [dostęp 2012-12-17].
  12. Uprawy polowe (hebr.). W: Kibbutz Gazit [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  13. Bydło mięsne (hebr.). W: Kibbutz Gazit [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  14. Obora (hebr.). W: Kibbutz Gazit [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  15. Owce z Gazit (hebr.). W: Kibbutz Gazit [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  16. Plazit (ang.). W: Plazit [on-line]. [dostęp 2012-07-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]