Gazociąg Jamał–Europa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gazociąg Jamał
Główne istniejące i planowane gazociągi z Rosji do Europy

Gazociąg Jamał–Europa (skrót GJE) – gazociąg tranzytowy o łącznej długości 4196 kilometrów, budowany w celu połączenia Europy ze złożami gazu ziemnego na półwyspie Jamał.

Na terytorium Polski gazociąg budowany był i oddawany do eksploatacji etapami. W listopadzie 1996 roku zakończono prace budowlano-montażowe na pierwszym 107-kilometrowym odcinku, na trasie GórzycaLwówek, który umożliwia przesyłanie gazu z Rosji przez Polskę do Niemiec. W latach 1997–1999 realizowana była budowa drugiego odcinka o długości ok. 210 kilometrów na trasie Lwówek–Włocławek oraz trzeciego o długości ok. 365 kilometrów na trasie Włocławek–Kondratki.

We wrześniu 1999 roku EuRoPol Gaz zakończył budowę całej pierwszej nitki (planowana budowa drugiej nitki nie doszła do skutku z powodu uruchomienia prac nad gazociągiem północnym po dnie Bałtyku) gazociągu jamalskiego na terytorium Polski. Wykonanie ostatniego, tzw. złotego spawu na gazociągu wykonano 23 września 1999, w miejscowości Chełsty, gmina Różan. Inwestycja ta zaliczana jest do najbardziej zaawansowanych technologicznie i jednocześnie największych w Europie inwestycji energetycznych końca wieku. Polski odcinek składa się z nitki o długości ok. 680 km i 5 tłoczni: Kondratki, Zambrów, Ciechanów, Włocławek, Szamotuły.

Przez terytorium Polski transportowanych jest ok. 50 mln m³ gazu na dobę (ok. 41,5 mln m³ gazu przesyłane jest do Niemiec i ok. 8,5 mln m³ do Polski).

Za „prawdziwe osiągnięcie techniczne” uznano wykonanie wykopu otwartego przez Wisłę w celu przecięcia linią gazociągu o średnicy 1400 mm przez rzekę[1].

Przypisy

  1. Gazociąg Jamał–Europa. www.europolgaz.com.pl. [dostęp 2011-02-08].