Gazociąg Jamalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RF NG pipestoEU.gif

Gazociąg Jamalskigazociąg, który łączy złoża gazu ziemnego w północnej Rosji z Europą Zachodnią. Projekt rozpoczął się w 1992 roku, a porozumienie z Polską podpisano za rządów Hanny Suchockiej w roku 1993.

W początkowej fazie rurociąg jest zasilany z pól obwodu tiumeńskiego. W 2013 roku przewiduje się włączenie pól na Półwyspie Jamalskim.

Odcinek polsko-białoruski został ukończony w 1999 roku, a planowane pojemności przesyłowe osiągnął w 2005 roku, po oddaniu wszystkich stacji kompresorowych.

Gazociąg biegnie przez Rosję, Białoruś i Polskę do Niemiec. Odcinek rosyjsko-białoruski zarządzany jest przez firmę Gazprom. W Polsce właścicielem gazociągu jest EuRoPol GAZ (PGNiG, Gazprom, Gas Trading), zaś operatorem Gaz-System[1]. W Niemczech włączony jest do systemu dystrybucji gazu przez rurociąg JAGAL, zarządzanego przez Wingas (jv. Wintershall (BASF) i Gazprom). Cały gazociąg ma długość 4196 km, z czego 3 tys. km w Rosji, 575 km na Białorusi i 680 km w Polsce.

Gazociąg Jamalski w Polsce[edytuj | edytuj kod]

  • długość – ok. 680 km
  • średnica rur – 1420 mm
  • maksymalne ciśnienie robocze – 8,4 MPa
  • przepustowość docelowa pierwszej nitki – 32,3 mld m³ gazu na rok
  • planowana przepustowość docelowa obydwu nitek – 65,7 mld m³ gazu na rok
  • własność: spółka EuRoPol GAZ (udziałowcy: Gazprom (48%), Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (48%) i Gas Trading (4%))
  • przepustowość gazociągu początkowo wynosiła ok. 20 mld m³ rocznie. W pierwszym kwartale 2006 r. wzrosła do 33,35 mld m³ – (zaczęły działać nowe tłocznie).
  • operator: GAZ-SYSTEM

Gazprom nie wybudował tzw. drugiej nitki rurociągu jamalskiego (Jamał II) i rozpoczął budowę Gazociągu Północnego omijającego Polskę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]