Gdyby ściany mogły mówić 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gdyby ściany mogły mówić 2
If These Walls Could Talk 2
Gatunek dramat obyczajowy
Data premiery 5 marca 2000 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 96 min.
Reżyseria Jane Anderson (1961),
Martha Coolidge (1972),
Anne Heche (2000)
Scenariusz Jane Anderson (1961),
Sylvia Sichel (1972),
Alex Sichel (1972),
Anne Heche (2000)
Główne role Vanessa Redgrave,
Chloë Sevigny,
Michelle Williams,
Sharon Stone,
Ellen DeGeneres
oraz Paul Giamatti
Muzyka Basil Poledouris
Zdjęcia Peter Deming (2000),
Paul Elliott (1961),
Robbie Greenberg (1972)
Scenografia Nina Ruscio
Kostiumy Julia Caston
Montaż Margaret Goodspeed
Produkcja Mary Kane
Wytwórnia HBO
Team Todd
Dystrybucja HBO

Gdyby ściany mogły mówić 2 (ang. If These Walls Could Talk 2) – amerykański telewizyjny dramat filmowy z 2000 roku, składający się z trzech nowel w reżyserii Jane Anderson, Marthy Coolidge i Anne Heche.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nowela 1961[edytuj | edytuj kod]

Nowela 1972[edytuj | edytuj kod]

Nowela 2000[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Na całość filmu składają się trzy segmenty, każdy z nich – rozgrywający się w różnej od poprzedniego lub poprzedzającego czasoprzestrzeni – traktuje o losach amerykańskich lesbijek.

Bohaterka pierwszej opowieści, Edith Tree (Redgrave), traci partnerkę, Abby Hedley, która umiera, trafiwszy do szpitala po rzekomo błahym wypadku. Edith, także wieloletnia współlokatorka zmarłej, kontaktuje się z jej rodziną. Tym jednak, po śmierci krewnej, zależy wyłącznie na przejęciu jej majątku. Osobista tragedia Edith nie zostaje przez Hedleyów zauważona.

Drugi z segmentów jest historią o nietolerancji. Z brakiem akceptacji w środowisku lesbijskim spotyka się bowiem Amy (Sevigny), niezależna nonkonformistka, nosząca męskie ubranie i jeżdżąca na motocyklu. Amy staje się jednak obiektem fascynacji młodej feministki Lindy (Williams), która za swoje skłonności seksualne zostaje wyrzucona z uczelnianej organizacji feministycznej. Dziewczyny nawiązują ze sobą romans.

Bohaterkami ostatniej historii są Fran (Stone) i Kal (DeGeneres), dwie lesbijki, które – po latach udanego związku – zapłonęły chęcią posiadania potomka. Odmówiwszy parze zaprzyjaźnionych gejów, chętnych do spłodzenia dziecka, Kal i Fran decydują się na sztuczne zapłodnienie; w tym celu trafiają do banku spermy, gdzie jednak dowiadują się, że wybór nasienia odpowiedniego mężczyzny nie należy do łatwych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]