Gebeleizis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gebeleizis – w starożytnych wierzeniach geto-dackich bóg nieba, upersonifikowana postać piorunów i burzy. Imię bóstwa, wyprowadzane od praindoeuropejskiego *gʷer- (błyszczeć), próbuje się także odczytywać w formie Nebeléidzis i łączyć z postacią Zalmoksisa[1].

Według Herodota z kultem Gebeleizisa związany był obrzęd wypuszczania strzał w niebo podczas burzy celem jej przegnania, znany również w wielu innych kulturach.

Przypisy

  1. Andrzej M. Kempiński: Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich. Warszawa: Iskry, 2001, s. 155. ISBN 83-207-1629-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mircea Eliade: Od Zalmoksisa do Czyngis-chana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13834-3.