Gedko

Z Wikipedii

(Przekierowano z Gedko (biskup krakowski))
Skocz do: nawigacji, szukaj
 Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Gedko[1] (ur. 1130, zm. 1185) – biskup krakowski w latach 1166-1185.

Był prawdopodobnie członkiem możnego rodu rycerskiego Gryfitów, mającego swoje dobra w Małopolsce, na Śląsku i Mazowszu. W 1166 został biskupem krakowskim. W 1177 był jednym z przywódców spisku baronów małopolskich, prowadzącym do zegnania księcia Mieszka III Starego z tronu krakowskiego. Poparł następnie juniora Kazimierza II Sprawiedliwego i stał się jego najbliższym współpracownikiem.

Objął patronat wielu fundacji kościelnych, fundując kolegiatę w Kielcach w 1171, uposażając z dziesięciny biskupiej klasztory w Jędrzejowie, Miechowie, Sulejowie, Busku i Koprzywnicy. W 1184 sprowadził na Wawel relikwie Świętego Floriana, następnie ufundował kolegiatę pod wezwaniem tego świętego na krakowskim Kleparzu. Kadłubek nazywa go najświętszym biskupem Krakowian, którego imię złotym winno być ryte rylcem.

Przypisy

  1. ↑ Gedko jest zdrobniałą formą Gedeona, zob. A. Cieślikowa, M. Malec, K. Rymut (red.) Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t.1-7, Kraków 1995-2002, ISBN 83-85579-63-X . Również w kronice Wincentego Kadłubka Gedko jest nazywany imieniem Gedeon.
Poprzednik
Mateusz		 Biskup krakowski
1166-1185		 Następca
Fulko
Źródło: "http://pl.wikipedia.org/wiki/Gedko"