Gekon orzęsiony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gekon orzęsiony
Correlophus ciliatus
(Guichenot, 1866)
Gekon orzęsiony
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina gekonowate
Podrodzina Diplodactylinae
Rodzaj Correlophus
Gatunek gekon orzęsiony
Synonimy

Rhacodactylus ciliatus

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gekon orzęsiony (Correlophus ciliatus) – endemiczny gatunek jaszczurki z rodzaju Correlophus występujący wyłącznie na Nowej Kaledonii. Jeszcze do niedawna należał do rodzaju Rhacodactylus, ale w roku 2012 został (razem z C. sarasinorum) przeniesiony do rodzaju Correlophus. Gatunek ten uznawany był za wymarły, aż do 1994 roku, kiedy to osobniki tego gatunku zostały zauważone na Île des Pins (małej wyspie leżącej na południe od Grande Terre, głównej wyspy Nowej Kaledonii). Wkrótce potem pierwsze okazy zostały przywiezione do niewoli.

Wielkość[edytuj | edytuj kod]

Gekon orzęsiony osiąga rozmiar około 20 cm. Jego waga waha się od 35 do 45 g.

Długość życia[edytuj | edytuj kod]

Dokładnie nie znana, ale na pewno przynajmniej 15 lat.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej wyróżniającą się cechą tego gekona są wyrostki skórne, znajdujące się nad oczami oraz na grzbiecie, od których gekon wziął swoją nazwę. Ciało jest masywne a jego głowa jest spłaszczona i kształtem przypomina klin. Jak wszystkie gekony (oprócz podrodziny Eublepharinae) nie posiadają powiek, więc do czyszczenia oczu, używają swojego długiego języka. Gekony orzęsione mają dobrze rozwinięte poduszki palców, oraz sprawne pazury. Spodnie części palców, oraz końcówka ogona wyłożone są lamelami, które są zbudowane z milionów szczecinek, zwanych setae, które umożliwiają im przywieranie do chropowatych powierzchni, a nawet do wspinania się na gładkich powierzchniach np. szkle. Ich ogon jest stosunkowo długi, a jego końcówka jest lekko spłaszczona i kształtem przypomina wiosło. W naturze większość widywanych gekonów nie posiada ogona, gdyż w przeciwieństwie do większości jaszczurek, temu gatunkowi ogon nie odrasta.

Środowisko i tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Gekon ten zamieszkuje lasy deszczowe, aktywny jest głównie wieczorem, nocą i o świcie, dzień spędza śpiąc w swoich kryjówkach.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

W przeciwieństwie do większości gatunków gekonów, gekon ten jest wszystkożerny, żywi się wszelakimi bezkręgowcami i owocami.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Niewiele wiadomo na temat zwyczajów godowych tego gekona na wolności, ale w niewoli gekony te rozmnażają się bardzo łatwo. Samica składa 2 jaja z których po okresie 60-150 wylęgają się małe gekoniki.

Gekon orzęsiony w hodowli[edytuj | edytuj kod]

Gekony te cieszą się ogromną popularnością wśród hodowców. Wyhodowano wiele odmian barwnych oraz cech strukturalnych. Wyprodukowano także kilka komercyjnych karm dla takich jak Repashy crested gecko diet.

Przypisy

  1. Correlophus ciliatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]