Gemini 10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gemini 10
Emblemat Gemini 10
Dane misji
Indeks COSPAR 1966-66A
Zaangażowani USA
Pojazd
Statek kosmiczny Gemini
Masa pojazdu 3,762 kg
Rakieta nośna Titan II
Załoga
Zdjęcie Gemini 10
John Young i Michael Collins
Dowódca John Young
Załoga John Young
Michael Collins
Start
Początek misji 18 lipca 1966 (22:20:26 UTC)
Orbita okołoziemska
Liczba orbit 43
Apogeum {{{apogeum}}} km
Lądowanie
Lądowanie 21 lipca 1966 (21:07:05 UTC)
Czas trwania misji 2d 22h 46m 39s
Program Gemini

Gemini 10 – ósmy załogowy lot programu Gemini. Była to pierwsza misja, podczas której system napędowy Ageny został wykorzystany do manewrowania połączonymi na orbicie statkami. Podczas tej misji statek Gemini również po raz pierwszy odbył nie jedno, lecz dwa spotkania orbitalne z dwoma różnymi celami.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Podstawowa[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

CapCom[edytuj | edytuj kod]

Cele[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym i najważniejszym zadaniem dziesiątej misji było spotkanie na orbicie i dokowanie z Ageną. Drugoplanowe cele obejmowały spotkanie Gemini z Ageną użytą w misji Gemini 8, wyjście w otwartą przestrzeń kosmiczną (EVA), a także umieszczenie rakiety Agena (wystrzelonej wraz z Gemini 10) na wybranej orbicie.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Podjęta na orbicie próba nawigacji za pomocą sekstansu nie przyniosła zadowalających rezultatów, tak więc Kontrola Lotu musiała powrócić do obliczeń komputerowych. Po dwukrotnym odpaleniu silników astronauci wciąż nie byli na właściwym kursie podejścia do Ageny. Dotarcie do celu wymagało uruchomienia ich po raz trzeci i czwarty. Po dokowaniu rozpoczęto ćwiczenia, polegające na manewrowaniu zestawem Gemini - Agena za pomocą układu napędowego Ageny. Korzystając z silnika rakiety Agena, astronauci przenieśli połączone statki na orbitę o perygeum 294 i apogeum 763 kilometrów. Odległość 763 kilometrów stanowiła rekord wysokości osiągniętej przez załogowy statek kosmiczny. Drugiego dnia misji, także za pomocą silnika Ageny, astronauci skierowali połączony układ ku starej rakiecie Agena, która pozostała na orbicie po przerwanej misji Gemini 8. Orbita zestawu Gemini 10 - Agena została ustalona na wysokości 377,6 kilometra. Kolejną czynnością w planie lotu było wykonanie pierwszego z dwóch przewidzianych wyjść w otwartą przestrzeń kosmiczną. Michael Collins stanął w otwartym włazie statku, aby za pomocą aparatu z obiektywem o ogniskowej 70 milimetrów wykonać kilka zdjęć gwiazd w ultrafiolecie. Spacer kosmiczny skrócono o sześć minut ze względu na podrażnienie oka astronauty. Tego dnia Gemini 10 odłączył się od "swojej" Ageny i został skierowany ku dryfującej Agenie z misji Gemini 8. Astronauci dostrzegli cel z odległości 30 kilometrów. Po dwukrotnym użyciu silników manewrowych Gemini 10 znalazł się zaledwie trzy metry od Ageny. Trzeci dzień misji zaczął się od EVA. Collins nie bez trudności zdjął ze ściany statku Gemini zamontowany tam niewielki pojemnik przeznaczony do zbierania mikrometeorytów. Kolektor nie trafił zresztą na Ziemię. Przepadł podczas wyjścia astronauty na zewnątrz statku; "odleciał" z otwartej kabiny. Posługując się pistoletem odrzutowym Collins dotarł do Ageny i wymontował z niej drugi pojemnik z mikrometeorytami. Po 25 minutach "spaceru" gaz w pistolecie Collinsa się wyczerpał, co oznaczało zakończenie EVA. Po raz trzeci i ostatni w trakcie tej misji astronauci otworzyli właz, żeby pozbyć się niepotrzebnego już plecaka. który Collins nosił na piersi podczas wyjść w otwartą przestrzeń kosmiczną.

Lądowanie[edytuj | edytuj kod]

Wodowanie Gemini 10

Kapsuła Gemini 10 wodowała na zachodnim Atlantyku w odległości 6,3 kilometra od zaplanowanego miejsca, po przebyciu 1 968 823 km. Okręt odbiorczy USS Guadalcanal ewakuował załogę o 21:34.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons