Gemini 3
| Gemini 3 | |
| Dane misji | |
| Indeks COSPAR | 1965-24A |
| Zaangażowani | USA |
| Pojazd | |
| Statek kosmiczny | Gemini |
| Masa pojazdu | 3,236 kg |
| Rakieta nośna | Titan II GLV |
| Załoga | |
Gus Grissom i John Young |
|
| Dowódca | Virgil Grissom |
| Załoga | Virgil Grissom John Young |
| Start | |
| Miejsce startu | Centrum Kosmiczne imienia Johna F. Kennedy'ego, USA |
| Początek misji | 23 marca 1965 (14:24:00 UTC) |
| Lądowanie | |
| Lądowanie | 23 marca 1965 (19:16:31 UTC) |
| Czas trwania misji | 4h 52m 31s |
| Liczba okrążeń Ziemi | 3 |
| Program Gemini | |
Gemini 3 (Gemini-Titan III, GT-3) – pierwszy załogowy lot programu Gemini, a także pierwszy wieloosobowy amerykański lot kosmiczny. Kapsuła Gemini 3 znajduje się obecnie na wystawie w Grissom Memorial of Spring Mill State Park.
Spis treści |
Załoga [edytuj]
Na początku 1964 r. ogłoszono pierwotne składy załóg: podstawowej i rezerwowej. W skład pierwszej weszli: Alan Shepard i Thomas Stafford, zaś w skład drugiej Walter Schirra i John Young. W trakcie treningu, podczas rutynowych badań wykryto u Sheparda chorobę Meniera. Uniemożliwiło mu to lot w kosmos. 13 kwietnia 1964 r. NASA ogłosiła nowe składy załóg[1].
Podstawowa [edytuj]
- Virgil Grissom (2) – dowódca
- John Young (1) – pilot
Rezerwowa [edytuj]
- Walter Schirra (2) – dowódca
- Thomas Stafford (1) – pilot
CapCom [edytuj]
- Gordon Cooper (przylądek Canaveral)
- Roger Chaffee (Houston)
Parametry misji [edytuj]
- Masa: 3 236,9 kg
- Perygeum: 161,2 km
- Apogeum: 224,2 km
- Inklinacja: 32,6°
- Okres orbitalny: 88,3 minut
Geneza [edytuj]
Misja Gemini 3 była pierwszym załogowym lotem programu, którego realizację rozpoczęto w 1963 r. Dwuosobowy statek kosmiczny miał stanowić pomost pomiędzy kapsułami jednoosobowymi Mercury, a trzyosobowymi Apollo. Nadrzędnym celem całego programu Gemini było przeprowadzenie spotkania i dokowania na orbicie[2].
Cele misji [edytuj]
Podstawowym celem lotu były testy statku Gemini, manewrowanie nim oraz, po raz pierwszy w historii amerykańskiego programu kosmicznego, zmiana parametrów orbity pojazdu załogowego przy użyciu systemu silniczków OAMS[1]. W trakcie lotu miały także zostać przeprowadzone trzy eksperymenty naukowe: wpływ nieważkości na rozwój jaj jeżowców i na białe krwinki ludzkie oraz przepuszczanie fal radiowych przez plazmę podczas wejścia w atmosferę[3].
Przygotowania [edytuj]
20 kwietnia 1964 r. astronauci rozpoczęli trening. Obejmował on: kilkaset godzin lotów w symulatorze statku, loty samolotami myśliwskimi, skoki spadochronowe, survival oraz opuszczanie statku po wodowaniu. 24 listopada, podczas przygotowań do bezzałogowego lotu Gemini 2 załoga odbyła symulowane odliczanie przedstartowe.
W tym samym czasie Gus Grissom wybrał nazwę dla kapsuły – The Molly Brown. NASA nie chciała się na nią zgodzić, gdyż uważała, iż jest ona dla agencji ośmieszająca. Jednak po zaproponowaniu alternatywnej nazwy Titanic, zarząd NASA zmienił zdanie i zdecydował się na pierwotną wersję. W kolejnych lotach agencja zabroniła jednakże nadawania nazw indywidualnych dla kapsuł[4]. Do tradycji tej powrócono dopiero w programie Apollo, chociaż załogi Gemini 4[5] i Gemini 5[6] nadały pojazdom nieoficjalne nazwy.
W grudniu 1964 r. na Przylądek Kennedy'ego (obecnie Canaveral) przywieziono rakietę Titan II 62-12558. 4 stycznia 1965 r. dotarła tam kapsuła Gemini o numerze seryjnym 3. 25 stycznia 1965 r. rakieta Titan II znalazła się na wyrzutni LC-19 17 lutego, na szczycie rakiety zainstalowano statek Gemini 3. 18 marca przeprowadzono symulowane odliczanie przedstartowe. 20 marca odbyło się Flight Readiness Review (FRR), w trakcie którego ustalono datę startu na 23 marca 1965 r.[1]
23 marca o godz. 9:40 UTC astronauci zostali obudzeni przez Deke'a Slaytona. Po krótkich badaniach medycznych udali się na śniadanie. Zgodnie z obowiązującą od lotu MR-3 tradycją składało się ono z jajek i steka. Następnie załoganci poszli do pomieszczenia technicznego, gdzie obsługa pomogła założyć im skafandry G3C. Po ubraniu kombinezonów astronauci udali się do AstroVana, który dowiózł ich na wyrzutnię LC-19. Tam załoga przeszła końcowe przygotowania w White Roomie. O godz. 12:12 Grissom i Young zajęli miejsca na pokładzie statku Gemini 3. O 12:30 zostały zatrzaśnięte włazy[1].
Przebieg misji [edytuj]
O godz. 14:24 UTC nastąpił start. O 14:26 oddzielił się pierwszy stopień rakiety, zaś o 14:29 drugi. Tym samym Gemini 3 znalazł się na niskiej orbicie okołoziemskiej. Zaraz po starcie Grissom zjadł kanapkę z wołowiną, którą Young przeniósł na pokład w jednej z kieszeni skafandra. W efekcie nowicjusz otrzymał od NASA ostrą reprymendę[1].
Podczas lotu nad Afryką astronauci wykonali dwa eksperymenty. Eksperyment z krwinkami powiódł się tylko częściowo – wyniki badań okazały się niejednoznaczne. Niedługo potem astronauci podjęli próby manewrowania pojazdem na orbicie. W trakcie przelotu nad Teksasem (USA) uruchomiono silniki RCS statku kosmicznego. Pierwszy manewr został wykonany przez Grissoma i trwał 15 minut. Drugi miał miejsce w trakcie kolejnego obiegu Ziemi. Zmienił on orbitę statku na kołową. Trzeci z manewrów został wykonany silniczkami OAMS podczas przelotu nad Oceanem Indyjskim i trwał 2,5 minuty. W trakcie manewru perygeum zostało obniżone do wysokości 72 kilometrów. Wówczas, gdyby nastąpiła awaria silników, statek wszedłby w atmosferę pod złym kątem i uległ dezintegracji, a tym samym astronauci ponieśliby śmierć. Ostatnia z operacji miała miejsce w trakcie trzeciego okrążenia Ziemi i miała na celu przywrócenie normalnych parametrów orbity.
Po zakończeniu manewru astronauci rozpoczęli przygotowania do deorbitacji. Odpalono ładunki pirotechniczne, dzięki którym nastąpiła separacja kapsuły powrotnej od przedziału napędowo-przyrządowego. Kilka minut później uruchomiono retrosilniki i statek Gemini 3 wszedł w atmosferę ziemską. Wokół pojazdu pojawiła się rozgrzana plazma. W tym momencie John Young rozpoczął eksperyment z łącznością. Nadawał sygnały, które miały być odebrane przez stacje naziemne. Te przechwyciły tylko część z sygnałów.
Kiedy statek wszedł w troposferę, znów odebrano wszystkie sygnały. Zetknięcie kapsuły z wodą nastąpiło w punkcie 22°26’N, 70°51’W, na Atlantyku, na północny wschód od kolonii brytyjskiej Turks i Caicos. Załogę i statek ewakuował okręt odbiorczy USS Intrepid.
Galeria [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- NASA Press Kit (pol.)
- Encyklopedia Astronautica (ang.)
- Kosmiczne bliźnięta – dzieje projektu Gemini (pol.)
- Opis misji na stronie Loty Kosmiczne (pol.)
- Opis misji na stronie SPACEFACTS (ang.)
|
|||||||