Gemini 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gemini 7
Emblemat Gemini 7
Dane misji
Indeks COSPAR 1965-100A
Zaangażowani USA
Pojazd
Statek kosmiczny Gemini
Masa pojazdu 3,663 kg
Rakieta nośna Titan II
Załoga
Zdjęcie Gemini 7
Jim Lovell i Frank Borman
Dowódca Frank Borman
Załoga Frank Borman
James Lovell
Start
Miejsce startu Centrum Kosmiczne imienia Johna F. Kennedy'ego, USA
Początek misji 4 grudnia 1965 (19:30:03 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 327 km
Inklinacja orbity 28,89°
Lądowanie
Lądowanie 18 grudnia 1965 (14:05:04 UTC)
Czas trwania misji 13d 18h 35m 01s
Przebyta odległość 9 029 771
Liczba okrążeń Ziemi 206
Program Gemini

Gemini 7 – czwarty załogowy lot amerykańskiego programu Gemini, lot zespołowy ze statkiem Gemini 6A. Podczas misji przeprowadzono pierwsze w historii astronautyki spotkanie dwóch statków kosmicznych.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Podstawowa[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

CapCom[edytuj | edytuj kod]

Parametry misji[edytuj | edytuj kod]

Cele[edytuj | edytuj kod]

Misja Gemini 7 miała początkowo odbyć się po misji Gemini 6. W trakcie obu lotów planowano połączenie statku z Agena Target Vehicle. Jednak z powodu awarii podczas startu Ageny oryginalne Gemini 6 zostało anulowane. Podjęto wówczas decyzję o locie zespołowym obu statków, w trakcie którego przewidziano spotkanie.

W trakcie lotu astronauci testowali również nowy, lekki skafander.

Misja[edytuj | edytuj kod]

Widok ze statku Gemini 7

Start[edytuj | edytuj kod]

Start przebiegł zgodnie z planem. Po wejściu na orbitę astronauci wykonali kilka eksperymentów i zjedli pierwszy posiłek. Pod koniec drugiej doby lotu załoga zdjęła skafandry.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Po pięciu dniach lotu przeprowadzono cztery korekty orbity. Po ich wykonaniu statek znalazł się na orbicie kołowej o wysokości 300 km.

Spotkanie[edytuj | edytuj kod]

Statek Gemini 7 widziany z pokładu Gemini 6A

15 grudnia o godz. 19:33 (UTC) nastąpiło spotkanie statków. Następnie zbliżyły się one do siebie na odległość 1 metra. Wspólny lot trwał 5 godzin i 18 minut. Minimalny dystans pomiędzy pojazdami wyniósł 30 cm.

Ostatnie dni[edytuj | edytuj kod]

W ciągu kolejnych dni pojawiły się usterki. Przestały działać niektóre z silników odrzutowych.

Wodowanie[edytuj | edytuj kod]

Rano 18 grudnia załoga rozpoczęła przygotowania do powrotu na Ziemię. Wejście w atmosferę przebiegło bezproblemowo. Wodowanie nastąpiło tego samego dnia o godzinie 14:05. Okręt odbiorczy USS Wasp ewakuował załogę o 14:37, zaś statek o 15:08.

Podsumowanie misji[edytuj | edytuj kod]

Najważniejsze osiągnięcie nie należało początkowo do planu. Po odwołaniu lotu Gemini 6 pojawiła się koncepcja, by zamiast Ageny wykorzystać Gemini 7. Konstrukcja statku uniemożliwiała dokowanie, jednak można było doprowadzić do spotkania. Lot Gemini 7 był dziesiątym amerykańskim lotem załogowym i w jego trakcie ustanowiono kolejny rekord czasu trwania misji. Został pobityu dopiero pięć lat później, podczas lotu Sojuza 9[1].

Lokalizacja statku[edytuj | edytuj kod]

Statek na wystawie w Steven F. Udvar-Hazy Center

Aktualnie statek Gemini 7 znajduje się na wystawie w muzeum Steven F. Udvar-Hazy Center.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Steve Whitfield: Gemini. Historia podboju Kosmosu. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., 2012, s. 22-25, seria: Historia podboju Kosmosu. ISBN 978-83-7648-761-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]