Gene Hackman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gene Hackman
Gene Hackman w 2008
Gene Hackman w 2008
Imię i nazwisko Eugene Allen Hackman
Data
i miejsce urodzenia
30 stycznia 1930
San Bernardino, Kalifornia
Zawód aktor
Lata aktywności 1961-2004
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Gene Hackman w Wikicytatach

Gene Hackman; właściwie Eugene Allen Hackman (ur. 30 stycznia 1930 w San Bernardino w stanie Kalifornia) – amerykański aktor filmowy i pisarz. Laureat 2 Oscarów; za pierwszoplanową rolę w filmie Francuski łącznik (1971; reż. William Friedkin) oraz drugoplanową w filmie Bez przebaczenia (1992; reż. Clint Eastwood). Ponadto był 3 razy nominowany do tej nagrody; za pierwszoplanową rolę w filmie Mississippi w ogniu (1988; reż. Alan Parker) oraz drugoplanowe role w filmach: Bonnie i Clyde (1967; reż. Arthur Penn) i Nigdy nie śpiewałem dla mojego ojca (1970; reż. Gilbert Cates).

Aktorstwo[edytuj | edytuj kod]

Hackman pozostaje jednym z najwybitniejszych aktorów w historii amerykańskiego kina. Stworzył szereg legendarnych kreacji; m. in. niezłomnego detektywa Jimmy'ego "Popeye'a" Doyle'a we Francuskim łączniku, bohaterskiego pastora w Tragedii "Posejdona", speca od podsłuchów w filmie Rozmowa, gen. Stanisława Sosabowskiego w O jeden most za daleko, Lexa Luthora w serii filmów o Supermanie i wiele innych.

Gene Hackman, 1989

Aktorstwem zajął się po zakończeniu służby wojskowej w piechocie morskiej. Zadebiutował w 1961 niewielką rolą policjanta w filmie Mad Dog Coll. Pierwszą znaczącą rolę zagrał w filmie Lilith z 1964 w reż. Roberta Rossena. Gwiazdą tego filmu był Warren Beatty, który później namówił Arthura Penna by obsadził Gene'a w filmie Bonnie i Clyde. Hackman otrzymał za rolę w nim swoją pierwszą nominację do Oscara, a jego kariera nabrała rozpędu. Prawdziwą gwiazdą stał się po zagraniu swojej życiowej roli we Francuskim łączniku z 1971. W swej karierze potrafił stworzyć skrajnie różne postacie; szlachetnych bohaterów jak i tzw. "czarnych charakterów". Ze względu na aparycję, nie był obsadzany w rolach amantów, jego postacie to głównie dojrzali mężczyźni, profesjonaliści w jakimś fachu o złożonej psychice, postawieni przed dylematami moralnymi.

Z aktorstwa wycofał się w 2004, kiedy to pojawił się po raz ostatni na ekranie w filmie Witamy w Mooseport, gdzie wcielił się w rolę byłego prezydenta USA, który kandyduje na urząd burmistrza małego miasteczka.

Pisarstwo[edytuj | edytuj kod]

Z archeologiem podwodnym Daniel Lenihan napisał trzy powieści: Wake of the Perdido Star (1999), Justice for None (2004), and Escape from Andersonville (2008).

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992. ISBN 83-85195-83-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]