Generator Hartleya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oryginalny rysunek patentowy generatora Hartleya
Schemat ideowy tranzystorowego generatora Hartleya

Generator Hartleya, zwany też generatorem z dzieloną indukcyjnością, jest to elektroniczny generator drgań typu LC, z pętlą dodatniego sprzężenia zwrotnego zrealizowaną za pomocą równoległego połączenia cewki z odczepami i kondensatora (obwód drgający). Dodatnie sprzężenie wzmacniacza dołączone jest do odczepu cewki. Czasem można również zrezygnować z kondensatora, jego funkcję (w wersji tranzystorowej) pełni wtedy pojemność złącza tranzystora wzmacniającego. Spotyka się również bardziej rozbudowane generatory tego typu. Układ (w wersji lampowej) został wynaleziony przez Ralpha Hartleya w 1915 roku.

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • Zmiana częstotliwości za pomocą trymera (kondensator nastawny)
  • Amplituda sygnału wyjściowego pozostaje stała w szerokim zakresie częstotliwości

Wady[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (Pr. zbior.), Poradnik Inżyniera Radioelektryka, WN-T, Warszawa 1969