Genius loci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brązowy wąż z 1508

Genius loci, łac: duch opiekuńczy danego miejsca – duch lub demon władający albo opiekujący się jakimś miejscem. Według mitologii rzymskiej opiekuńcza siła, coś, co sprawia, że dana przestrzeń jest jedyna w swoim rodzaju (tam też często przedstawiana w postaci węża). Duchy opiekuńcze miejsc lub poszczególnych osób powszechnie występują również w innych wierzeniach (również słowiańskich czy chrześcijańskich).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]