Genowefa Grabowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Genowefa Grabowska
Genowefa Grabowska-senat.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1944
Przystajń
Posłanka do PE VI kadencji
Przynależność polityczna Socjaldemokracja Polska
Okres urzędowania od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Genowefa Grabowska (ur. 1 stycznia 1944 w Przystajni) – polska prawnik, polityk, profesor Uniwersytetu Śląskiego, senator V kadencji, od 2004 do 2009 posłanka do Parlamentu Europejskiego.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

W 1966 ukończyła studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego, w latach 1966–1969 pracowała na tej uczelni, następnie do 1971 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1971 pozostaje zawodowo związana z Uniwersytetem Śląskim. W 1974 uzyskała stopień doktora nauk prawnych (na Uniwersytecie Wrocławskim), w 1980 habilitowała się z prawa międzynarodowego na Uniwersytecie Śląskim, w 1992 otrzymała tytuł profesora. Była dziekanem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego (w latach 1993–1999), kieruje Katedrą Prawa Międzynarodowego i Prawa Europejskiego tej uczelni. Zdała również egzaminy sędziowski w 1969 i radcowski w 1971.

Należy do kilku organizacji międzynarodowych zajmujących się problematyką prawną. Ogłosiła ponad 100 prac dotyczących prawa Unii Europejskiej, prawa organizacji międzynarodowych, prawa dyplomatycznego, prawa ochrony środowiska.

Z ramienia koalicji Sojuszu Lewicy Demokratycznej i Unii Pracy została wybrana we wrześniu 2001 na senatora w okręgu katowickim. W Senacie przewodniczyła Komisji Spraw Zagranicznych. W 2004 przeszła do Klubu Senatorskiego Socjaldemokracji Polskiej, w tym samym roku została wybrana do Parlamentu Europejskiego[1]. W 2009 ubiegała się o reelekcję z listy koalicyjnego komitetu Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica, który nie osiągnął progu wyborczego. W 2011 bez powodzenia startowała do Senatu z ramienia SLD, zajmując 4. miejsce spośród 8 kandydatów w okręgu nr 76.

Odznaczenia [edytuj]

Została odznaczona m.in. Złotym i Srebrnym Krzyżem Załugi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Życie prywatne [edytuj]

Zamężna, ma syna Przemysława.

Przypisy

Linki zewnętrzne [edytuj]