Genyornis
| Genyornis | |
| Genyornis newtoni | |
| Stirling i Zietz, 1896 | |
| Okres istnienia: 1.6–0.04 mln lat temu | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Rząd | blaszkodziobe |
| Rodzina | Dromornithidae |
| Rodzaj | Genyornis |
Genyornis oweni – duży wymarły nielotny ptak, który występował w Australii ok. 1,6 mln -40 tys. lat temu (plejstocen). Jego wymarcie nastąpiło mniej więcej w tym samym czasie co wielu innych australijskich przedstawicieli megafauny i zbiegło się w czasie z przybyciem ludzi na ten kontynent. Był mięsożercą. Masywny, przystosowany do gruchotania kości dziób daje podstawę do przypuszczeń, że podobnie jak współczesne hieny był zarówno padlinożerną jak i myśliwym. Jego najbliższymi współcześnie żyjącymi krewnymi są blaszkodziobe ptaki wodne. Osiągał 2 m wzrostu. Występował zarówno w lasach jak i na otwartych trawiastych przestrzeniach. Znalezione obok jego kości wykonane przez ludzi przedmioty świadczą, że przez jakiś czas przedstawiciele tego gatunku występowali wspólnie z pierwszymi ludźmi zamieszkującymi Australię. Szczątki kostne genyornisa odkryto obok jeziora Callabonna oraz w Naracoorte Caves (południowa Australia), a także w Cuddie Springs (południowa Nowa Walia). Wokół jego szczątków odkryto kamienie żołądkowe, połykane w celu ułatwienia trawienia pokarmu. Do tego ptaka przypisuje się również ponad 700 odkrytych skorupek jaj. Ponieważ Genyornis wymarł w stosunkowo krótkim czasie, przyczyną tego nie mogły być zmiany klimaty. Niektórzy badacze traktują to jaki dowód na to, że to człowiek spowodował wymarcie większości australijskiej megafauny.
Bibliografia [edytuj]
- Miller, Gifford H.; et al. (1999). "Pleistocene Extinction of Genyornis newtoni: Human Impact on Australian Megafauna". Science 283 (5399): 205–208. doi:10.1126/science.283.5399.205.
- Genyornis na Australia's Lost Kingdoms
