Geoffrey Keating

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Geoffrey Keating, irl. Seathrún Céitinn (ur. ok. 1570, zm. ok. 1645) – irlandzki duchowny katolicki, historyk i poeta.

Pochodził z hrabstwa Tipperary ze zirlandyzowanego rodu normańskiego. Z powodu zakazu kształcenia katolickich księży w Irlandii wyjechał w 1603 roku do seminarium duchownego w Bordeaux[1]. Do ojczyzny powrócił w 1610 roku jako doktor teologii i podjął posługę w wiejskiej parafii w okolicach Cahir. Około 1620 roku wygłosił serię kazań przeciwko niemoralnie prowadzącej się Ellinor Laffan, żonie jednego z lokalnych wielmożów[2]. Ściągnąwszy na siebie gniew jej rodziny został usunięty z parafii i musiał się ukrywać. Wedle tradycji żył przez kilka lat w jaskini. Wówczas spisał swoje najsłynniejsze dzieło, Foras Feasa ar Éirinn, historię Irlandii od stworzenia świata do najazdu Normanów w XII wieku[1].

W 1634 roku powrócił do pracy duszpasterskiej, obejmując probostwo w Cappoquin niedaleko Waterford. Zgodnie z tradycją został zamordowany przez żołnierzy Cromwella podczas angielskiego najazdu na Irlandię, nie ma jednak na to żadnych dowodów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Life and Work of Geoffrey Keating (Seathrún Céitinn) (ang.). ucc.ie. [dostęp 14 kwietnia 2011].
  2. Geoffrey Keating (ang.). W: The Catholic Encyclopedia [on-line]. New Advent. [dostęp 14 kwietnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eire. Wiersze irlandzkie VI-XIX wiek, tłum. Ernest Bryll i Małgorzata Goraj-Bryll, Biblioteka Telgte, Poznań 2004, ISBN 83-914856-1-7.