Geografia Anguili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Położenie wyspy

Anguilla jest niewielkim terytorium zamorskim, które należy do Wielkiej Brytanii. Wyspa leży w archipelagu Małych Antyli (Wyspy Podwietrzne), w Ameryce Środkowej i cechuje się nizinnym krajobrazem i wilgotnym, tropikalnym klimatem.

Spis treści

Powierzchnia, położenie geograficzne i granice [edytuj]

Mapa Anguilli

Powierzchnia – 96 km²

Położenie geograficzne głównej wyspy – 18°15'N i 63°08'W.

Anguilla jest wyspiarskim terytorium i nie graniczy z żadnym państwem, aczkolwiek w pobliżu Anguilli leży wyspa Saint-Martin, należącą do Francji.

Linia brzegowa – 61 km²

Wybrzeże zachodniej części Anguilli

Ukształtowanie poziome [edytuj]

Terytorium to składa się z głównej wyspy – Anguilla, która ma powierzchnię 91 km² i kilku innych wysp. Są nimi: Srub Island, która leży kilkaset metrów od wschodnich wybrzeży Anguilli, Dog Island leżącą 16 km na północny zachód od Anguilli, i Sombrero, które leży 50 km na północny zachód od głównej wyspy. Wszystkie te wyspy mają po kilka kilometrów kwadratowych powierzchni. Poza tymi trzema wyspami, w pobliżu Anguilli leży kilka niewielkich wysepek i przylądków. Anguilla cechuje się dobrze rozwiniętą linią brzegową, gdzie liczne są małe zatoki i półwyspy. Wybrzeże jest przeważnie niskie, plażowe, w wielu miejscach pozbawione plaż, skaliste. Występują fragmenty klifowe.

Budowa geologiczna i rzeźba [edytuj]

Anguilla będąc częścią Małych Antyli, należy strukturalnie do łuku wulkanicznego, który powstał w czasie orogenezy alpejskiej. Anguilla, jak i należące do niej wyspy, jest zbudowana z osadów wapiennych, gdzie przeważają pochodzące z miocenu wapienie rafowe. Rafowe wapienie spoczywają na pochodzących z paleocenu i eocenu tufach i piaskowcach, które są pochodzenia wulkanicznego. Anguilla powstała w wyniku kolizji płyty karaibskiej z północnoamerykańską.

Wyspa jest wybitnie nizinna, ale krajobraz nie jest całkowicie monotonny. Zaznaczają się na niej niewysokie wzniesienia, które przeciętnie wznoszą się na 20-30 m n.p.m. Najwyższe wzniesienie – Crocus Hill liczy 65 m n.p.m. i znajduje się w północnym krańcu wyspy. Większość powierzchni ma postać równinną.

Scrub Island

Klimat [edytuj]

Anguilla leży w strefie klimatu równikowego, na który wpływ ma północno-wschodni pasat, oraz ciepłe prądy morskie. Temperatury są typowe dla regionu równikowego i wynoszą od 26 °C w styczniu do 29 °C w lipcu i sierpniu. Amplitudy dobowe są niewielkie, niwelowane przez wpływ morza i pasatów. Opady są dosyć niskie, gdzie średnia roczna wynosi jedynie 900 mm, ale na przestrzeni lat są wyraźne różnice w opadach rocznych. W lutym i w marcu zaznacza się pora sucha, z miesięcznymi opadami około 40 mm. Największe opady występują w drugiej połowie lata, gdzie średnie miesięczne wynoszą 110 mm. Wilgotność wynosi przeciętnie 75-77%. Wyspy w okresie późnego lata i jesieni, nawiedzane są przez huragany.

Wody [edytuj]

Sieć rzeczna na Anguilli jest bardzo słabo rozwinięta, ze względu na krasowe podłoże wyspy, oraz samo ukształtowanie powierzchni. Na pozostałych wyspach brak wód powierzchniowych. Na Anguilli leży kilka niewielkich jezior krasowych. W strefie nadbrzeżnej istnieje znaczne zasolenie wód lądowych.

Gleby [edytuj]

Wyspy należą do karaibskiej krainy glebowej. Główną formacją glebową są czerwone gleby ferralitowe, które wykształciły się w wyniku wietrzenie wapiennego podłoża.

Flora i fauna [edytuj]

Roślinność wyspy pomimo wilgotnego klimatu jest uboga. Na wyspie rosną niewielkie fragmenty kompleksów leśnych, jakimi są zwrotnikowe lasy wiecznie zielone. Większość powierzchni wyspy, to tereny gdzie występuje roślinność sucholubna. Powszechnym gatunkiem drzewa jest palma kokosowa, która rośnie w strefie wybrzeża. Wokół wysp rosną rafy koralowe.

Fauna należąca do antylskiej krainy neotropikalnej, jest także uboga. Brak dużych ssaków, dominują ptaki, gdzie występuje 80 rodzajów tych zwierząt. Na wyspach żyją głównie kolibry i ptactwo morskie. Bogaty jest świat zwierząt morskich, posiadających dobre warunki do życia na terenie raf koralowych[1].

Bibliografia [edytuj]

Przypisy

  1. [1],INVIA.pl