Geografia Brunei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa fizyczna Brunei

Brunei jest jednym z najmniejszych państw Azji. Kraj położony w Azji Południowo-Wschodniej na terytorium wyspy Borneo, od północnego zachodu Brunei oblewają wody Morza Południowochińskiego. Ten w większości muzułmański kraj zalicza się do najbogatszych państw Azji. Brunei przez swoich obywateli jest nazywane darssalam czyli siedziba pokoju.

Powierzchnia i granice[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia – 5765 km²

Centralny punkt kraju – 4°30'N i 114°40'E

Brunei od południa i wschodu graniczy z Malezją – 381 km. Linia brzegowa kraju – 90 km.

Środowisko geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Kraj podzielony jest na dwie części, które oddziela wcinające się aż do wybrzeża terytorium Malezji. Zachodnia część kraju jest większa od wschodniej. Na wschodnim krańcu zachodniej części Brunei leży stolica kraju Bandar Seri Begawan. Obie części kraju łączy Zatoka Brunei. Zachodnia część kraju ma charakter wyżynny, gdzie przeciętna wysokość wynosi 500 m n.p.m. Obszar ten jest rozcięty dolinami rzek: Pandaruan, Tutong i Brunei. Strefa nadbrzeżna jest nizinna i monotonna, pozbawiona wzniesień. Część wschodnia między rzekami Pandaruan i Temburong pierw stanowi obszar nadmorskich nizin, a następnie teren podnosi się ku górzystemu wnętrzu. Najwyższe wzniesienie w kraju – Pagonprick, sięga 1850 m n.p.m. i znajduje się w południowym skraju wschodniej części Brunei.

Linia brzegowa jest słabo urozmaicona, jedynie wschodni odcinek wybrzeża ma postać głębokiej Zatoki Brunei. Wybrzeże jest piaszczyste, a we wschodniej części zabagnione. Dominującym typem gleb są czerwone gleby ferralitowe, a na wybrzeżu występuje uboga pokrywa glebowa, wykształcona na piaskach. Wschodni odcinek wybrzeża reprezentują gleby bagienne. Sieć rzeczna kraju jest bardzo gęsta, lecz rzeki są krótkie i żeglowne tylko w swych dolnych odcinka. Brunei należy do zlewiska Oceanu Spokojnego.

Brunei widziane z kosmosu.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Brunei leży w strefie klimatu równikowego wybitnie wilgotnego, ale będącego pod wpływem wiatrów monsunowych.

W kraju występują dwie długie pory deszczowe, rozdzielone dwoma okresami przejściowymi, gdzie intensywność opadów jest mniejsza. Od grudnia do marca gdy wieje monsun północno-wschodni, deszcze padają niemal codziennie. Podobnie jest w okresie od maja do października, gdy wieje monsun południowo-zachodni. Przez te dwa okresy w kraju występują obfite opady deszczu od 2500 mm. na wybrzeżu do 4000 mm w górach; jest bardzo wilgotno, średnia wilgotność utrzymuje się na poziomie 97%. Dwa okresy przejściowe także są deszczowe, lecz opady nie są intensywne. Przez cały rok w kraju występują burze.

Temperatury mają zasadniczo przebieg typowy dla klimatu równikowego, gdzie przez cały rok jest gorąco, a wartości termiczne wahają się od 25 do 33 °C.

Flora[edytuj | edytuj kod]

Dominującą formacją roślinną kraju jest wilgotny las równikowy, który zajmuje około 40% powierzchni kraju. Wybrzeże jest porośnięte przez kazuaryny które rosną na piaskach, oraz lasy namorzynowe, które pokrywają bagniste wybrzeża we wschodniej części kraju. Lasy Brunei należą do najbogatszych gatunkowo na świecie.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Fauna typowa dla Regionu Sundajskiego jest bardzo bogata. W kraju można spotkać bawoła arni, udomowionego przez tamtejszych rolników bawoła banteng oraz nosorożca sumatrzańskiego. Rzadko spotykany w Brunei drapieżnikiem jest pantera borneańska. Z ssaków naczelnych w kraju występuje bardzo rzadki orangutan i małpa wąskonosa. Świat ptaków także jest bogaty, do powszechnych gatunków należą turkuśniki i bażanty. Liczne są węże i jaszczurki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Geograficzna Świata: Azja. Wydawnictwo OPRES Kraków 1998 ISBN 83-85909-37-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]