Geografia Islandii

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Położenie Islandii
Mapa Islandii
Położenie Islandii na Grzbiecie Śródatlantyckim
Zdjęcie satelitarne Islandii zimą

Islandia zlokalizowana jest na wyspie o tej samej nazwie, położonej w północnej części, a także na równiku Oceanu Atlantyckiego, nieco na południe od koła podbiegunowego północnego. Od położonej od niej na zachód Grenlandii oddziela ją Cieśnina Duńska.

Ogółem Islandia zajmuje powierzchnię 103 125 km², z tego 2,796 km² stanowią wody wewnętrzne.

Punkty skrajne:

  • N - Rifstangi, 66°32' N
  • S - Kötlutangi, 63°23' N
  • W - Bjargtangar, 24°32' W
  • E- Gerpir, 13°29' W

Spis treści

[edytuj] Budowa geologiczna

Zobacz więcej: Wulkany Islandii

Islandia oraz szereg przybrzeżnych wysepek, z których największe wchodzą w skład archipelagu Vestmannaeyjar, są wyspami pochodzenia wulkanicznego. Powstały one w wyniku licznych erupcji na Grzbiecie Śródatlantyckim, który oddziela płyty tektoniczne Europy i Ameryki Północnej. Mimo położenia Islandii na skraju tych dwóch płyt, zalicza się ją ze względów kulturowych i historycznych do Europy.

Szczelina ryftowa przebiega przez Islandię z północnego wschodu na południowy zachód. Szczególnie widoczny on jest w obszarze znanym pod nazwą Þingvellir. W tym właśnie miejscu zebrał się po raz pierwszy islandzki parlament Althing.

Ponad połowę powierzchni Islandii zajmują pozostałości niedawnego wulkanizmu, głównie w postaci górzysto-wyżynnych pokryw lawowych. Znajduje się tu kilka aktywnych wulkanów, które charakteryzują się najczęściej erupcjami szczelinowymi. Do najbardziej znanych należą Hekla, Askja, Laki. Najwyższym szczytem Islandii jest także wulkaniczny szczyt Hvannadalshnúkur - 2119 m n.p.m. Obserwuje się także typową działalność powulkaniczną w postaci gejzerów i gorących źródeł. Energia geotermalna wykorzystywana jest m.in. do ogrzewania domów (zobacz więcej: Energia geotermalna na Islandii).

Linia brzegowa, silnie rozbudowana z licznymi zatokami i fiordami, ma długość 4988 km.

[edytuj] Klimat

Dzięki wpływom Prądu Zatokowego klimat Islandii jest łagodniejszy niż mogłoby to wynikać z jej położenia w bliskości koła podbiegunowego. Jest to zatem typowy klimat oceaniczny z chłodnym i wilgotnym latem oraz łagodną, choć wietrzną zimą. W głębi lądu klimat jest jednak bardziej surowy. Średnie temperatury w Reykjavíku wynoszą 11°C dla lipca i -1°C dla lutego.

[edytuj] Hydrologia

Zobacz więcej: Lodowce Islandii, Rzeki Islandii

Blisko 11% powierzchni Islandii stanowią lodowce, z których największe są:

Największe rzeki:

Największe jeziora:

[edytuj] Użytkowanie ziemi

(dane szacunkowe, 2005)

  • ziemie uprawne: 1,25%
  • łąki i pastwiska: 20,4%
  • lasy: 1,44%
  • pozostałe grunty i nieużytki: 76,9%

[edytuj] Gleby Islandii

Obecnie przeważającą część wyspy zajmują dwa rodzaje gleb strefowych. Są to inicjalne gleby arktyczne i torfowo-glejowe gleby tundry na północy oraz gleby glejowo-bielicowe i płowe tundry na południu wyspy[1].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Świat. Atlas geograficzny,1997
Utwórz książkę