Geografia Luksemburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa fizyczna Luksemburga

Luksemburg jest jednym z najmniejszych państw świata i Europy. To niewielkie księstwo leży w Europie Zachodniej i nie ma dostępu do morza. Kraj znajduje się pomiędzy Belgią, Francją, a Niemcami. Księstwo cechuje się wyżynnym krajobrazem, gdzie panuje umiarkowany klimat. Luksemburg należy do najbogatszych państw świata o wysokim produkcie narodowym brutto.

Powierzchnia i granice[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia: 2586,4 km²

Skrajne punkty:

Rozciągłość południkowa wynosi 80 km, a równoleżnikowa 53 km.

Najwyższe wzniesienie: 559,8 m n.p.m. Kneiff 50°09′26″N 6°02′13″E/50,157222 6,036944 Najniższy punkt: 129,9 m n.p.m. Wasserbillig 49°42′47″N 6°30′23″E/49,713056 6,506389

Granice (długość):

Zdjęcie satelitarne Luksemburga (2003 r.)

Budowa geologiczna i rzeźba[edytuj | edytuj kod]

Terytorium luksemburskiego księstwa znajduje się w obrębie dwóch krain geograficznych: Pierwsza są Ardeny leżące w północnej części kraju. Obszar tych gór jest zbudowany ze starych skał metamorficznych pochodzących z paleozoiku (sylur i dewon). Drugą krainą jest leżąca w południowej części Wyżyna Lotaryńska. Obszar ten budują piaskowce pochodzące z kredy. Region ten jest przedłużeniem Basenu Paryskiego. Na terenie Luksemburga znajduje się region zwany Szwajcarią Luksemburską, jest obszar leżące w obrębie dopływów rzeki Alzette. Tereny dolin rzecznych cechują się tam występowanie niezwykłych form skalnych będących efektem wypłukiwania przez rzeki warstw wietrzejących piaskowców i wapieni.

Obszar kraju jest w większości wyżynny, gdzie przeciętna wysokość 350 m n.p.m. Obszary wyżyn rozcięte są dolinami rzek, licznie występują tereny pagórkowate które są rozczłonkowane przez doliny rzeczne. Północny region obejmujący obszar Ardenów jest terenem gór niskich o przeciętne wysokości 500 m n.p.m. Najwyższym szczytem tego regionu jest Kneiff wznoszący się na zaledwie 560 m n.p.m. Wyżyna Lotaryńska, która jest regionem o mniejszych wysokościach bezwzględnych, zwana jest w Luksemburgu Bon Pays czyli "dobrym krajem". Jest obszar gdzie tereny przekraczają niewiele ponad 300 m n.p.m. Jedynie przy granicy z Francją teren się podnosi. Najwyższym szczytem tego regionu jest Ginzebierg którego wysokość wynosi 425 m n.p.m. Powszechnymi glebami są gleby brunatne, zaś w górach występują rędziny węglanowe.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Luksemburg leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego będące pod wpływem morskich mas powietrza. Oznacza to, że temperatury cechują się łagodnym przebiegiem rocznym, a opady deszczu są wysokie.

Przebieg roczny temperatur jest typowy dla obszarów o morskim klimacie mimo iż Luksemburg znajduje się 280 km od brzegów Oceanu Atlantyckiego. Masy powietrza kontynentalnego pochodzące z głębi Europy co prawda zaznaczają swój wpływ w kraju, to jednak występują one w niewielkim stopniu. W księstwie dominują wilgotne masy powietrza polarnomorskiego. To oznacza, że pomimo wyżynnego krajobrazu zimy są łagodne, nawet w regionie Ardenów. Na północy, w obrębie Ardenów jest chłodniej, ale średnie wartości i tak w ciągu zimy wynoszą -2° do 0°C. Na południu jest jeszcze cieplej, gdzie średnie wartości termiczne wynoszą od 0° do +2°C. Lata są chłodne, bez występowania ekstremów termicznych. Średnie wartości wahają się od +17°C w Ardenach do +19°C na południu kraju.

Opady są stosunkowo wysokie i wynoszą średnio około 900 mm rocznie. Najniższe wartości reprezentuje regiony nisko położone, gdzie średnio w ciągu roku spada około 700 mm opadów. W północnej części kraju wartości opadowe dochodzą nawet do 1200 mm rocznie. Opady śniegu występują dość rzadko, zwłaszcza na południu, co wiąże się nie tylko z bliskością oceanu, ale i niezbyt dużą wysokością bezwzględną kraju.

Las liściasty

Wody[edytuj | edytuj kod]

Sieć rzeczna jest gęsta co wiąże się z wysokimi opadami i rzeźbą terenu. Luksemburg należy do zlewiska Oceanu Atlantyckiego. Główne rzeki Luksemburga to Mozela i Alzette, nad którą leży stolica kraju, oraz Sûre. Alzette i Sûre są dopływami Mozeli, która płynąc na granicy z Niemcami uchodzi do Renu. Rzeki Luksemburga płyną w głębokich dolinach pomiędzy których leżą tereny wyżynne. Rzeki cechują się dużą zasobnością wód.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Luksemburg leży w strefie europejskich lasów mieszanych, gdzie bardziej przeważają formacje liściaste. Powszechnie występującym drzewem jest buk, który dominuje na stokach Ardenów. Licznie występują także lasy dębowe i dębowe grabowe. Lasy iglaste występują w Luksemburgu w niewielkiej ilości i są sztucznymi monokulturami. W tym ekosystemie rosną sosny i świerki. Naturalną szatę roślinną stanowiły tylko i wyłącznie lasy liściaste. Lasy obejmują 34% powierzchni kraju. Poza lasami dominującą formą krajobrazu są tereny rolnicze. Nielicznie na terenie kraju występują wrzosowiska.

Świat zwierząt jest ubogi co wiąże się m.in. z dużą gęstością zaludnienia. Duże ssaki można spotkać jedynie na terenach chronionych, a dokładnie w Niemiecko-Luksemburskim Parku Natury leżącym wschodniej części kraju. Do świata zwierząt należą gatunki typowe dla lasów Europy. Występują jelenie, sarny i dziki, zaś do mniejszych ssaków należą łasice, lisy i borsuki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Geograficzna Świata: Europa. Wydawnictwo OPREs Kraków 1998 ISBN 83-85909-36-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]