Georg Brandes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Georg Brandes.

Georg Brandes, urodzony jako Morris Cohen (ur. 4 lutego 1842 w Kopenhadze, zm. 19 lutego 1927) - duński krytyk literacki, filozof, podróżnik i pisarz, zajmujący się literaturą skandynawską i niemiecką. Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Kopenhagi. Był odkrywcą dzieł Fryderyka Nietzschego i Knuta Hamsuna. Twórczość Adama Mickiewicza oceniał wyżej niż Goethego, Szekspira i Homera[1]. Napisał książkę o Polsce. Uważany jest za protoplastę skandynawskiego antyklerykalizmu[2].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Om Dualismen i vor nyeste Filosofi (1866)
  • Æstetiske Studier (1868)
  • Kritiker og Portraiter (1870)
  • Hovedstrømninger i det 19. Aarhundredes Litteratur (1871)
  • Danske Digtere (1877)
  • Polen (1888)
  • Det moderne Gjennembruds Mænd (1883)
  • Ludvig Holberg (1884)
  • Essays (1889)
  • Główne prądy literatury XIX stulecia : prelekcye wykładane na Uniwersytecie Kopenhagskim. T.1 - T.5, Warszawa (1881 - 1885)

Przypisy

  1. Marcin G. Piątkowski: Georg Brandes. swieccyzydzi.pl, 2014-02-20. [dostęp 2014-02-20].
  2. Główne prądy literatury XIX stulecia: prelekcye wykładane na Uniwersytecie Kopenhagskim. Warszawa: 1881-1885.
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
pisarza