Georg Henrik von Wright

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Georg Henrik von Wright (ur. 14 czerwca 1916, zm. 16 czerwca 2003) – fiński filozof i logik.

W 1948, von Wright zajął katedrę filozofii na uniwersytecie w Cambridge, zastępując tym sposobem Ludwiga Wittgensteina. W tymże okresie von Wright zajął się logiką deontyczną, studiującą związki logiczne między pojęciami normatywnymi, takimi jak zakazane, dozwolone, nakazane i będącą swoistą formalizacją rozumowań normatywnych. Dla modalności normatywnych charakterystyczny jest brak relacji z tzw. kategoriami prawdziwościowymi (to, że coś ma miejsce, nie znaczy, że co coś powinno mieć miejsce, powinno być zakazane, etc.). Ten pogląd pojawia się już u Hume'a, według którego zdanie powinnościowe nie wynika ze zdań oznajmujących. Von Wright był twórcą pierwszych pojęć logiki deontycznej.

G. H. von Wright został wyznaczony przez Wittgensteina, wraz z Elizabeth Anscombe i Rushem Rheesem, do wykonania testamentu pozostawionego przez filozofa austriackiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje:
  • The Logical Problem of Induction, Doktorat, 31 maja 1941
  • Über Wahrscheinlichkeit, 1945
  • An Essay in Modal Logic, 1951
  • A Treatise on Induction and Probability, 1951
  • Deontic Logic, 1951
  • Logical Studies, 1957
  • The Varieties of Goodness, 1963
  • Norm and Action, 1963
  • The Logic of Preference, 1963
  • An Essay in Deontic Logic, 1968
  • Time, Change and Contradiction, 1969
  • Explanation and Understanding, 1971
  • Causality and Determinism, 1974
  • Handlung, Norm und Intention, 1977
  • Freedom and Determination, 1980
  • Wittgenstein, 1982
  • Philosophical Papers I-III, 1983-1984
  • The Tree of Knowledge, 1993
  • Six Essays in Philosophical Logic, 1996
  • In the Shadow of Descartes, 1998
O von Wrightcie:

Linki[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg