Georg Pencz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Georg Pencz, Portret siedzącego młodzieńca (1544)
Wikimedia Commons

Georg Pencz[1] (ur. ok. 1500 w Norymberdze, zm. 10 lub 15 października 1550 w Lipsku lub we Wrocławiu[2]) – niemiecki malarz i grafik okresu odrodzenia.

Inne wersje nazwiska: Pentz, Prenntz, Bentz, Pens

Uczeń i pracownik Albrechta Dürera. Działał w Norymberdze i Lipsku. W l. 1539-40 i 1541-42 przebywał we Włoszech, gdzie uległ silnemu wpływowi malarstwa Rafaela.

Malował portrety, sceny religijne oraz kompozycje mitologiczne i alegoryczne. Tworzył też drzeworyty i miedzioryty.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Anioł (1525-30) – Kolonia, Wallraf- Richartz-Museum
  • Caritas Romana – Warszawa, Muzeum Narodowe
  • Judyta z głową Holofernesa (1531) – Monachium, Stara Pinakoteka
  • Męka Pańska (skrzydła ołtarza) – Kraków, Kaplica Zygmuntowska na Wawelu
  • Portret Joerga Herza (1545) – Karlsruhe, Kunsthalle
  • Portret mężczyzny – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych
  • Portret mężczyzny – Hamburg, Kunsthalle
  • Portret siedzącego młodzieńca (1544) – Florencja, Uffizi
  • Sąd Ostateczny (sepia) (1540) – St. Petersburg, Ermitaż
  • Trójca Święta – Warszawa, Muzeum Narodowe

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Dulewicz, Encyklopedia sztuki niemieckiej, Warszawa: WAiF ; Wydaw. Nauk. PWN, 2002. ISBN 83-01-13637-5

Przypisy

  1. Wym. Penc.
  2. Wg Neue Deutsche Biographie artysta zmarł między 10 a 15 października 1550 r. w Lipsku. Zob. [1]