George Antheil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

George Antheil (ur. 8 lipca 1900 w Trenton, zm. 12 lutego 1959 w Nowym Jorku) – kompozytor i pianista amerykański polskiego pochodzenia[1].

Syn imigrantów z Europy. Początkowo występował jako pianista. Komponował koncerty, opery, balety i symfonie. Najsłynniejszą jego kompozycją jest Ballet mécanique z 1926. W 1945 napisał autobiografię Bad Boy of Music.

Antheil znany jest nie tylko jako kompozytor ale też jako wynalazca. W 1942 wspólnie z aktorką i swoją sąsiadką Hedy Lamarr opracowali system FHSS (ang. Frequency-hopping spread spectrum), polegający na częstych skokowych zmianach częstotliwości nadawanego sygnału radiowego, który miał uniemożliwić przechwycenie i zakłócenie komunikacji z torpedami. Ze względów technicznych system nie znalazł wtedy zastosowania, ale dziś jest powszechnie stosowany w sieciach radiowych standardu 802.11 i GSM. Za swoje osiągnięcie uzyskali patent numer 2292387[2][3].

Przypisy

  1. David Mason Greene: Greene's biographical encyclopedia of composers. Reproducing Piano Roll Fnd., 2007, s. 1297-1298. ISBN 9780385142786. (ang.)
  2. Harold Abelson, Ken Ledeen, Harry R. Lewis: Blown to bits: your life, liberty, and happiness after the digital explosion. Addison-Wesley, 2008. ISBN 9780137135592. (ang.)
  3. George Antheil (ang.). W: Les Amis de George Antheil [on-line]. [dostęp 17 września 2009].