George McElroy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
George McElroy
McIrish
47 zwycięstw
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1893
Donnybrook, Irlandia
Data i miejsce śmierci 31 lipca 1918
Laventie, Francja
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne RAF roundel.svg - Royal Flying Corps, Royal Air Force
Jednostki 40 Squadron, 24 Squadron
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Distinguished Flying Cross nadany dwukrotnie (Wielka Brytania) Military Cross (Wielka Brytania) Military Cross nadany dwukrotnie (Wielka Brytania) Military Cross nadany trzykrotnie (Wielka Brytania)

George Edward Henry McElroy (ur. 14 maja 1893, zm. 31 lipca 1918) - irlandzki as myśliwski z czasów I wojny światowej. Osiągnął największą liczbę zwycięstw powietrznych wśród lotników Irlandii.

Przed przeniesieniem do lotnictwa George McElroy służył jako goniec motorowy do czasu, gdy został poważnie ranny w ataku gazowym i wysłany do domu w celu wyleczenia. Był w Dublinie, kiedy wybuchło Powstanie wielkanocne i odmówił strzelania do Irlandczyków, za co został karnie przeniesiony.

McElroy został ranny w wypadku podczas lądowania 7 kwietnia 1918.

Był myśliwskim wychowankiem Edwarda Mannocka i zginął pięć dni po nim, kiedy jego S.E.5a został zestrzelony przez artylerię przeciwlotniczą nad Laventie. W ten sposób Royal Air Force straciły swoich dwóch najlepszych pilotów w ciągu jednego tygodnia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher F. Shores, Russell Guest: Above the trenches: a complete record of the fighter aces and units of the British Empire Air forces 1915-1920. London: Grub Street, 1990, s. 271. ISBN 0-948817-19-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]