George Raynor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
George Raynor
GeorgeRaynor.jpg
Imię i nazwisko George S. Raynor
Data i miejsce
urodzenia
13 stycznia 1907
Hoyland,  Anglia
Data i miejsce
śmierci
24 listopada 1985
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Elsecar Bible Class
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1929–1930
1930–1931
1932–1933
1933–1935
1935–1938
1938–1939
Wombwell FC
Sheffield United
Mansfield Town
Rotherham United
Bury
Aldershot

1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1943–1945
1945–1946
1946–1954
1947–1948
1948–1952
1952–1954
1954
1954–1955
1956
1956–1958
1958–1960
1960
1961
1967–1968
 Irak am.
Aldershot (rezerwy)
 Szwecja
GAIS Göteborg
AIK Solna
Åtvidabergs FF
Juventus (dyrektor techniczny)
Lazio
Coventry
 Szwecja
Skegness Town
Djurgårdens IF
 Szwecja
Doncaster Rovers

George S. Raynor (ur. 13 stycznia 1907 w Hoyland – zm. 24 listopada 1985) - angielski piłkarz i trener, grający podczas kariery na pozycji pomocnika.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

George Raynor rozpoczął karierę w amatorskim zespole Wombwell FC w 1929. W 1930 przeszedł do pierwszoligowego Sheffield United. Kariera w United trwała tylko sezon, podczas którego Raynor wystąpił tylko w jednym meczu ligowym.

W 1932 został zawodnikiem trzecioligowego Mansfield Town, z którego rok później trafił na dwa sezony do występującego w tej samej klasie rozgrywkowej Rotherham United. W 1935 przeszedł do drugoligowego Bury FC. W Bury występował przez 3 kolejne sezony(w sezonie 1936-37 był bliski awansu do angielskiej ekstraklasy). W 1938 przeszedł do trzecioligowego Aldershot. Jego piłkarską karierę zakończył wybuch II wojny światowej.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1943, podczas pobytu w Iraku George Raynor został trenerem ówczesnego amatorskiej quasi-kadry narodowej. Po powrocie do Anglii w 1945 został trenerem rezerw swojego byłego klubu - Aldershot. W 1946 zdecydował się na wyjazd do Szwecji, gdzie został selekcjonerem tamtejszej reprezentacji. W roli selekcjonera reprezentacji Szwecji zadebiutował 7 lipca 1946 w wygranym 7-2 towarzyskim meczu ze Szwajcarią. W 1948 poprowadził Szwecję w Igrzyskach Olimpijskich. Na turnieju w Londynie Szwecja po pokonaniu Austrii (3-0), Korei Południowej (12-0), Danii (4-2) oraz w finale Jugosławii (3-1) zdobyła złoty medal olimpijski.

W 1949 po pokonaniu w eliminacjach zespołu Irlandii awansowała na Mistrzostwa Świata. Rok później Szwecja na Mundialu w Brazylii po pokonaniu Włoch 3-2, Hiszpanii 3-1, remisie z Paragwajem 2-2 oraz porażkach z Brazylią 1-7 i Urugwajem 2-3, wywalczyła brązowy medal. Reprezentację Szwecji Raynor prowadził do 1953, kiedy to przegrał z Belgią eliminację Mistrzostw Świata 1954. Podczas prowadzenia reprezentacji Szwecji Raynor trenował drużyny klubowe. W latach 1947-1948 trenował GAIS Göteborg, 1948-1952 AIK Solna, a 1952-1954 Åtvidabergs FF. Z AIK dwukrotnie zdobył Puchar Szwecji w 1949 i 1950.

W 1954 Raynor wyjechał do Włoch, gdzie został dyrektorem sportowym Juventusu. Szybko zrezygnował z tego stanowiska, by zostać trenerem Lazio. W 1956 na krótko wrócił do Anglii, gdzie prowadził Coventry City. W 1956 po raz drugi został selekcjonerem reprezentacji Szwecji. W 1958 na odbywających się w Szwecji Mistrzostwach Świata Raynor doprowadził drużynę "Trzech Koron" do największego sukcesu w jej historii - wicemistrzostwa świata. Szwecja okazała się gorsza jedynie w finale, gdzie uległa 2-5 Brazylii.

Po tym sukcesie Raynor opuścił Szwecję by trenować mały angielski klub Skegness Town. W 1960 powrócił do Szwecji by trenować Djurgårdens IF. Rok później po raz trzeci został selekcjonerem szwedzkiej kadry. Z reprezentacją pożegnał się 12 listopada 1961 w przegranym 1-2 barażu Mistrzostw Świata ze Szwajcarią. Ogółem prowadził drużynę "Trzech Koron" w 99 meczach. Z ławką trenerską pożegnał się w Doncaster Rovers w 1968.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]