George Townshend, 1. markiz Townshend

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lord Townshend

George Townshend, 1. markiz Townshend (ur. 28 lutego 1724, zm. 14 września 1807) - brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery wojskowej i politycznej[edytuj | edytuj kod]

Był synem Charlesa Townshenda, 3. wicehrabiego Townshend, i Audrey Harrison, córki Edwarda Harrisona. Studiował w St John's College na Uniwersitecie Cambridge, ale opuścił uczelnię w 1742 r. Następnie zaciągnął się do British Army i został przydzielony do sztabu lorda Dunmore'a. Brał udział w bitwach pod Dettingen i Fontenoy. W 1745 r. został dowódcą 20 pułku piechoty. Na jego czele brał udział w tłumeniu powstania jakobitów w Szkocji i w bitwie pod Culloden.

Następnie Townshend powrócił do Niemiec, gdzie został adiutantem księcia Cumberland. Brał udział w bitwie pod Laffeldt w 1747 r. W tym samym roku uzyskał mandat parlamentarny z okręgu Norfolk. Okręg ten reprezentował do 1764 r. Wojnę o sukcesję austriacką zakończył w stopniu podpułkownika. Po zakończeniu wojny pokłócił się Cumberlandem i często atakował go z ław parlamentu oraz we własnoręcznie rysowanych karykaturach. W 1750 r. opuścił armię. W 1757 r. na jego wniosek uchwalono ustawę o reformie milicji.

Wojna siedmioletnia[edytuj | edytuj kod]

Kiedy w 1758 r. Cumberland przestał być naczelnym wodzem armii brytyjskiej, Townshend powrócił do czynnej służby w randze pułkownika. W grudniu został przydzielony do wyprawy generała Jamesa Wolfe'a przeciwko Quebecowi jako dowódca brygady. Townshend nie krył swojej wrogości do przełożonego, a podczas oblężenia miasta rozpowszechniał w obozie własnoręcznie rysowane karykatury Wolfe'a[1]. Podczas bitwy na Równinie Abrahama 13 września 1759 r. dowodził brytyjskim lewym skrzydłem. Po śmierci Wolfe'a objął dowództwo nad brytyjskimi wojskami. Quebec poddał się Townshendowi 18 września.

Po zdobyciu miasta Townshend powrócił do Wielkiej Brytanii. Otrzymał rangę pułkownika 28 pułku piechoty i podziękowania od parlamentu. W 1761 r. otrzymał stopień generała-majora. Objął także komendę nad walczącą w Niemczech brygadą i na jej czele brał udział w bitwie pod Villinghausen. W 1762 r. został dowódcą dywizji w armii brytyjsko-portugalskiej podczas hiszpańskiej inwazji na Portugalię. Przed zawarciem pokoju w 1763 r. nie stoczono na tym froncie większych walk.

Dalsze lata[edytuj | edytuj kod]

W 1764 r. zmarł ojciec George'a i ten odziedziczył po nim tytuł 4. wicehrabiego Townshend i zasiadł w Izbie Lordów. W 1767 r. został Lordem Namiestnikiem Irlandii. Nie zyskał sobie sympatii w Irlandii na skutek prób korumpowania deputowanych do irlandzkiego parlamentu. W latach 1772-1782 i przez kilka miesięcy 1783 r. był generałem artylerii. W 1782 r. otrzymał rangę pełnego generała, a w 1796 r. marszałka polnego. W 1787 r. otrzymał tytuł 1. markiza Townshend. W 1792 r. został Lordem Namiestnikiem Norfolk. Zmarł w 1807 r.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

19 grudnia 1751 r. poślubił Charlotte Compton (zm. 3 września 1770), córkę Jamesa Comptona, 5. hrabiego Northampton, i Elizabeth Shirley, córki Roberta Shirleya. George i Charlotte mieli razem czeterech synów i cztery córki:

19 maja 1773 r. poślubił Anne Montgomery (zm. 29 marca 1819), córkę sir Williama Montgomery'ego, 1. baroneta, i Hannah Tomkyns, córki Alexandra Tomkynsa. George i Anne mieli razem dwóch synów i cztery córki:

Przypisy

  1. Jarosław Wojtczak, Quebec 1759, wyd. Bellona, Warszawa, 2000, ISBN 83-11-09198-6, str. 147

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Charles Townshend, 3. wicehrabia Townshend
Wicehrabia Townshend
1764-1807
Następca
George Townshend, 2. markiz Townshend
Poprzednik
nowa kreacja
Markiz Townshend
1787-1807
Następca
George Townshend, 2. markiz Townshend