George Van Biesbroeck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
George Van Biesbroeck
Odkryte planetoidy: 16
(990) Yerkes 23 listopada 1922
(993) Moultona 12 stycznia 1923
(1024) Hale 2 grudnia 1923
(1027) Aesculapia 11 listopada 1923
(1033) Simona 4 września 1924
(1045) Michela 19 listopada 1924
(1046) Edwin 1 grudnia 1924
(1079) Mimosa 14 stycznia 1927
(1270) Datura 17 grudnia 1930
(1312) Vassar 27 lipca 1933
(1464) Armisticia 11 listopada 1939
(2253) Espinette 30 lipca 1932
(2463) Sterpin 10 marca 1934
(3211) Louispharailda 10 lutego 1931
(3378) Susanvictoria 25 listopada 1922
(3641) Williams Bay 24 listopada 1922

George-Achille Van Biesbroeck (ur. 21 stycznia 1880 w Gandawie, zm. 23 lutego 1974) – amerykański astronom pochodzenia belgijskiego.

Z wykształcenia był inżynierem budownictwa, ale w 1904 roku porzucił dotychczasowe zajęcie i podjął pracę w Belgijskim Obserwatorium Królewskim w Ukkel.

W 1915, w czasie I wojny światowej otrzymał zaproszenie do Obserwatorium Yerkes. Zabrał ze sobą rodzinę i osiedlił się w Stanach Zjednoczonych na stałe. Prowadził badania nad kometami, planetoidami, gwiazdami podwójnymi i gwiazdami zmiennymi. Odkrył 16 planetoid[1], kometę okresową 53P/Van Biesbroeck oraz komety: C/1925 W1 i C/1935 Q1.

W 1957 roku został uhonorowany Medalem Jamesa Craiga Watsona.

Jego imieniem nazwano asteroidę (1781) Van Biesbroeck oraz krater Van Biesbroeck na Księżycu. Także czerwonego karła Wolf 1055 B, odkrytego przez astronoma w 1940 r., nazywa się na jego cześć gwiazdą Van Biesbroecka.

Przypisy