George W. Bush

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
George Walker Bush
George-W-Bush.jpeg
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1946
New Haven
Stany Zjednoczone 43. prezydent Stanów Zjednoczonych
Przynależność polityczna Partia Republikańska
Okres urzędowania od 20 stycznia 2001
do 20 stycznia 2009
Pierwsza dama Laura Bush
Wiceprezydent Dick Cheney
Poprzednik Bill Clinton
Następca Barack Obama
Teksas 46. gubernator stanu Teksas
Okres urzędowania od 17 stycznia 1995
do 21 grudnia 2000
Poprzednik Ann Richards
Następca Rick Perry
GeorgeWBush Signature.svg
Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Medal Ghaziego Amanullaha Khana (Afganistan) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Beninu Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Order Zwycięstwa Świętego Jerzego (Gruzja) Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Kollana Orderu Gwiazdy Rumunii
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
George W. Bush podczas służby wojskowej
Prezydent George W. Bush z premierem Donaldem Tuskiem, 10 marca 2008
Aleksander Kwaśniewski i prezydent USA George W. Bush
Prezydent George W. Bush z Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej Lechem Kaczyńskim, 15 lipca 2007
Prezydent George W. Bush z ówczesnym premierem Jarosławem Kaczyńskim, z tyłu ówczesny minister obrony narodowej Radosław Sikorski, Waszyngton, 13 września 2006
Prezydent George W. Bush podczas prze- mówienia w Kongresie, z tyłu wiceprezydent Dick Cheney i Speaker Izby Reprezentantów Nancy Pelosi, 23 stycznia 2007
Prezydent George W. Bush z Dalajlamą XIV, 17 października 2007
Prezydent George W. Bush z senatorem Johnem McCainem w Białym Domu, 5 marca 2008
Prezydent George W. Bush z Prezydentem Kazachstanu Nursułtanem Nazarbajewem, Waszyngton, 29 września 2006
George W. Bush z Frankiem Bucklesem, ostatnim amerykańskim weteranem I wojny światowej, 6 marca 2008
Prezydent George W. Bush z premier Ukrainy Julią Tymoszenko, Kijów, 1 kwietnia 2008
Prezydent George W. Bush z papieżem Benedyktem XVI, 16 kwietnia 2008
Poparcie dla prezydentury Busha w okresie od stycznia 2001, niebieski oznacza poparcie, czerwony – brak poparcia, zielony – obojętność

George Walker Bush i [ˈdʒɔːɹdʒ ˈwɑːkɚ bʊʃ] (ur. 6 lipca 1946 w New Haven w Connecticut w USA) – 43. prezydent Stanów Zjednoczonych wybrany w roku 2000. Sprawował urząd od 20 stycznia 2001 do 20 stycznia 2009. W wyborach prezydenckich 13 grudnia 2004 wybrany przez Kolegium Elektorów na drugą kadencję. Syn 41. prezydenta Stanów Zjednoczonych George’a H. W. Busha.

Życie przed prezydenturą[edytuj | edytuj kod]

Bush wychowywał się w Midland i Houston w Teksasie, z czwórką rodzeństwa: Jeb, Neil, Marvin i Dorothy. Młodsza siostra Robin zmarła w 1953 w wieku trzech lat na białaczkę. George Bush uczęszczał do Phillips Academy w Andover w stanie Massachusetts, gdzie zajmował się m.in. grą w baseball. Następnie studiował na uniwersytecie Yale, uzyskując licencjat (Bachelor) z historii w 1968. Bush uważa, że był raczej przeciętnym studentem[potrzebne źródło].

W maju 1968 został przyjęty do służby w lotnictwie Gwardii Narodowej Teksasu (Texas Air National Guard), pomimo uzyskania w teście zdolności najniższego akceptowalnego wyniku 25%. Po szkoleniu służył w bazie Ellington w Houston, latając na myśliwcach Convair F-102 Delta Dagger. Zdaniem jego krytyków, podczas służby cieszył się przywilejami związanymi z pozycją jego ojca, nie został też wysłany na wojnę w Wietnamie, w przeciwieństwie do wielu młodych Amerykanów w tym okresie. W maju 1972 uzyskał przeniesienie do Gwardii Narodowej Alabamy, w celu pracy w kampanii wyborczej do Senatu. Brak dowodów w dokumentacji, aby pełnił tam aktywną służbę i uczęszczał na ćwiczenia, a w sierpniu 1972 został zawieszony w lataniu z powodu nie podejścia do testów medycznych. W maju 1973 powrócił do Houston, w październiku 1973 został zwolniony ze służby przed sześcioletnim terminem w celu odbycia studiów w Harvard Business School[1].

Podczas studiów w Yale i Harvardzie, Bush często nadużywał alkoholu i zdarzały mu się zachowania naruszające porządek – sam przyznał później, że pił zbyt dużo i określał swoje zachowanie jako „nomadyczny okres nieodpowiedzialnej młodości”. Twierdził też, że po 1974 nie używał narkotyków, uchylając się od skomentowania wcześniejszego okresu. W 1976 został ukarany za jazdę po użyciu alkoholu i zatrzymano mu prawo jazdy na dwa lata[potrzebne źródło]. Od 1986 deklaruje abstynencję.

Po ukończeniu Uniwersytetu Harvarda ze stopniem magistra (MBA), Bush podjął pracę w przemyśle naftowym w Teksasie, zajmując stanowiska kierownicze w kilku spółkach. W 1977 ożenił się z Laurą Welch, po czym osiedlili się w Midland w Teksasie. Bush przeszedł wówczas za żoną z Kościoła Episkopalnego do Zjednoczonego Kościoła Metodystycznego.

W 1978 Bush startował w wyborach do Izby Reprezentantów, lecz przegrał z Kentem Hance. W 1988 rodzina Bushów przeniosła się do Waszyngtonu, w celu pracy dla kampanii prezydenckiej ojca George’a. Po powrocie do Teksasu zainwestował w 1989 w drużynę baseballową Texas Rangers, w której sprzedaż udziałów w 1998 przyniosła mu zysk ponad 14 milionów dolarów[potrzebne źródło].

W 1995 Bush wygrał wybory na gubernatora Teksasu. Jako zagorzały zwolennik kary śmierci, będąc gubernatorem Teksasu, nie ułaskawił ani jednego skazańca i zezwolił na przeprowadzenie 113 egzekucji[potrzebne źródło].

Wybór George’a W. Busha na prezydenta USA w 2000 roku wzbudził w części społeczeństwa amerykańskiego kontrowersje związane z wątpliwościami co do poprawności procesu liczenia głosów. George W. Bush otrzymał mniej głosów wyborców niż jego kontrkandydat Al Gore, jednak wygrał wybory uzyskując większość głosów Kolegium Elektorów Stanów Zjednoczonych. Podobna sytuacja miała wcześniej miejsce w 1828, 1876 i ponownie w 1888 roku[2], gdy prezydentem został Benjamin Harrison, który zdobył o 100 tysięcy głosów mniej niż jego konkurent, prezydent Grover Cleveland. W listopadzie 2004 G. Bush wygrał wybory stosunkowo niewielką przewagą, pokonując kandydata demokratów Johna Kerry’ego i został wybrany ponownie na prezydenta na następne 4 lata.

Kontrowersje podczas wyborów w roku 2000[edytuj | edytuj kod]

George W. Bush po długotrwałych sporach sądowych ze swoim konkurentem, wiceprezydentem w administracji Clintona, Alem Gore’em został wybrany na prezydenta USA, pomimo tego, że Al Gore uzyskał więcej głosów wyborców (50 999 tys.) niż Bush (50 456 tys.), ale mniej głosów elektorskich. Zadecydowały o tym wysoce dyskusyjne wyniki wyborów na Florydzie. Spory uciął ostatecznie Federalny Sąd Najwyższy, który nakazał zaprzestanie ponownego przeliczania głosów jako niezgodnego z XIV Poprawką Do Konstytucji.

Polityka Busha[edytuj | edytuj kod]

George W. Bush wywodzi się z prawicowego skrzydła Partii Republikańskiej i startował do wyborów pod hasłem „powrotu do starych wartości”. Jego prezydentura była pod wyraźnym wpływem neokonserwatystów (polityka zagraniczna i gospodarka) oraz paleokonserwatystów (polityka społeczna), co wywołało niezadowolenie części społeczeństwa o poglądach lewicowych. Społeczeństwo amerykańskie jest podzielone, lecz jego większa część popierała tę politykę, co udowodniła, wybierając G. Busha na drugą kadencję. Na zmianę nastrojów, a w szczególności na zmęczenie wojną w Iraku, wskazują wybory w połowie kadencji („midterm elections”) w listopadzie 2006, po których Partia Demokratyczna uzyskała większość w obydwu izbach Kongresu, jak i na stanowiskach gubernatorów stanowych.

Prezydenturę Busha charakteryzowała kontynuacja polityki jego ojca oraz Ronalda Reagana.

Gabinet George’a W. Busha (2001–2009)[edytuj | edytuj kod]

Posiedzenie Gabinetu

Pogrubione nazwiska oznaczają ministrów, którzy dalej pełnili urząd ministra w gabinecie Baracka Obamy

Funkcja/

Departament

Zdjęcie Imię i nazwisko Kadencja
Od Do
Prezydent George-W-Bush.jpeg George W. Bush 20 stycznia 2001 20 stycznia 2009
Wiceprezydent Richard Cheney 2005 official portrait.jpg Dick Cheney 20 stycznia 2001 20 stycznia 2009
Dyplomacja Colin powell (official portrait).png Colin L. Powell 20 stycznia 2001 26 stycznia 2005
Condoleezza Rice.jpg Condoleezza Rice 26 stycznia 2005 20 stycznia 2009
Skarb OneilllPaul.jpg Paul H. O’Neill 20 stycznia 2001 31 grudnia 2002
John W. Snow.jpg John W. Snow 3 lutego 2003 28 czerwca 2006
Henry Paulson official Treasury photo, 2006.jpg Henry M. Paulson Jr 10 lipca 2006 20 stycznia 2009
Obrona Rumsfeld1.jpg Donald H. Rumsfeld 20 stycznia 2001 18 grudnia 2006
Robert Gates, official DoD photo portrait, 2006.jpg Robert Gates 18 grudnia 2006 20 stycznia 2009[3]
Sprawiedliwość John Ashcroft.jpg John D. Ashcroft 2 lutego 2001 3 lutego 2005
Alberto Gonzales - official DoJ photograph.jpg Alberto R. Gonzales 3 lutego 2005 17 września 2007
Michael Mukasey, official AG photo portrait, 2007.jpg Michael Mukasey 9 listopada 2007 20 stycznia 2009
Zasoby wewnętrzne Gale Norton.jpeg Gale A. Norton 31 stycznia 2001 31 marca 2006
Dirk Kempthorne, official Interior Dept color photo, 2006.jpg Dirk Kempthorne 7 czerwca 2006 20 stycznia 2009
Rolnictwo Ann Veneman.jpg Ann M. Veneman 20 stycznia 2001 20 stycznia 2005
Johanns-100.jpg Mike Johanns 21 stycznia 2005 20 września 2007
SchaferEd-official.jpg Ed Schafer 28 stycznia 2008 20 stycznia 2009
Handel Donald Evans.jpg Donald L. Evans 20 stycznia 2001 7 lutego 2005
Carlos Gutierrez.jpg Carlos M. Gutierrez 7 lutego 2005 20 stycznia 2009
Praca Elaine Chao large.jpg Elaine L. Chao 20 stycznia 2001 20 stycznia 2009
Zdrowie Tommy Thompson 1.jpg Tommy G. Thompson 2 lutego 2001 26 stycznia 2006
Mike Leavitt.jpg Michael O. Leavitt 26 stycznia 2006 20 stycznia 2009
Budownictwo Mel Martinez.jpg Melquiades R. Martinez 24 stycznia 2001 13 grudnia 2003
Alphonso Jackson official portrait.jpg Alphonso R. Jackson 31 marca 2004 18 kwietnia 2008
Steve Preston HUD.jpg Steve Preston 5 czerwca 2008 20 stycznia 2009
Transport Norman Mineta, official portrait, DOT.jpg Norman Y. Mineta 25 stycznia 2001 7 lipca 2006
Mary Peters official DOT portrait.jpg Mary Peters 17 października 2006 20 stycznia 2009
Energia Spencer Abraham.jpg E. Spencer Abraham 20 stycznia 2001 31 stycznia 2005
Samuel Bodman.jpg Samuel W. Bodman 31 stycznia 2005 20 stycznia 2009
Edukacja Rod Paige.jpg Roderick R. Paige 20 stycznia 2001 20 stycznia 2005
Margaret Spellings, official ed photo 2.jpg Margaret Spellings 20 stycznia 2005 20 stycznia 2009
Weterani Anthony Principi.jpg Anthony J. Principi 23 stycznia 2001 26 stycznia 2005
JimNicholson.jpg James Nicholson 26 stycznia 2005 1 października 2007
PeakeJames.jpg James Peake 20 grudnia 2007 20 stycznia 2009
Bezpieczeństwo Tom Ridge.jpg Thomas J. Ridge 24 stycznia 2003 1 lutego 2005
Michael Chertoff, official DHS photo portrait, 2007.jpg Michael Chertoff 15 lutego 2005 21 stycznia 2009

Nominacje sędziowskie[edytuj | edytuj kod]

Dotąd George W. Bush mianował dwóch sędziów do Sądu Najwyższego: Johna Robertsa (mianowany we wrześniu 2005 na stanowisko prezesa) i Samuela Alito (w roku 2006).

Stosunki z Polską[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie (w 2001, 2003 i 2007) złożył oficjalne wizyty w Polsce.

8 czerwca 2007 przybył z 4 godzinną wizytą do Polski. Swoim samolotem wylądował w Gdańsku, gdzie Bushów przywitała polska para prezydencka. Nieformalne rozmowy prezydentów (bez krawatów – protokół dyplomatyczny definiuje to jako nieformalna rozmowa) odbyły się w prezydenckim ośrodku na Helu. Bush oferuje Polsce modernizację polskich sił zbrojnych w zamian za instalację elementów tarczy antyrakietowej[4] Polska jest sojusznikiem USA w walce z terroryzmem. Władze RP w 2002 i 2003 wysłały kontyngenty do Afganistanu i Iraku. W kwestii wiz, które muszą kupić Polacy by móc polecieć do USA, mówił wielokrotnie, że ta sprawa leży w gestii Kongresu. Jednak podczas konferencji prasowej z premierem Donaldem Tuskiem powiedział: Ja rozumiem, że to frustrująca sprawa. Gdybym mieszkał w Polsce i chciał przyjechać do Ameryki, też byłbym sfrustrowany[5].

Wojna z terroryzmem[edytuj | edytuj kod]

Po zamachu terrorystycznym z 11 września administracja prezydencka postanowiła doprowadzić do rozbicia Al-Ka’idy. Pierwszym etapem wojny była zbrojna interwencja w Afganistanie. W Afganistanie nie pokonano całkowicie talibów. Cały czas dochodzi do zamachów i walk.

USA dążyły też (podobnie jak obecnie) do rozbicia Al-Ka’idy w Somalii, gdzie przy wsparciu USA wojska etiopskie wyparły ze stolicy Mogadiszu na przełomie 2006 i 2007 oskarżanych o współpracę z Al-Ka’idą - bojówkarzy Unii Trybunałów Islamskich. Amerykanie twierdzą, że podczas nalotu w maju 2008 zabili szefa somalijskiej Al-Ka’idy[6].

Wojna w Iraku[edytuj | edytuj kod]

Mimo braku poparcia ONZ, USA wraz ze swoimi sojusznikami (w tym Polską) dokonały interwencji w Iraku (Druga wojna w Zatoce Perskiej). Oficjalnym powodem była chęć zniszczenia broni masowego rażenia będącej rzekomo w posiadaniu dyktatora oraz chęć zaprowadzenia demokracji w tym kraju. Podbój okazał się militarnym sukcesem. W ciągu miesiąca zdobyto Bagdad, a notowania Busha były wtedy najwyższe w historii. W przeciągu następnych miesięcy aresztowano większość członków dawnego reżimu z Saddamem Husajnem na czele. W czasie działań wojennych w dużym stopniu Amerykanom pomogli kurdyjscy rebelianci wyzwalając miasto Mosul. Pomimo wszystkich sukcesów militarnych tej operacji, dużych składów broni masowego rażenia do tej pory nie znaleziono. Według raportu National Ground Intelligence Center wydziału do spraw wywiadu Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych znaleziono ponad 500 sztuk broni chemicznej wyprodukowanej przed rokiem 1991[7], zazwyczaj były to pojedyncze egzemplarze i niewielkie składy amunicji chemicznej zagubione podczas wojny Iracko-Irańskiej (1980-1988). Komisja Senatu USA dowiodła, że gabinet Busha nie posiadał rzetelnych dowodów na istnienie tej broni, choć twierdził z uporem, że je ma. Od początku inwazji zginęło ok. 600 tysięcy Irakijczyków, 2 miliony opuściło kraj, a 4 miliony migrowało. Armia USA straciła 3700 żołnierzy, sama zaś wojna kosztowała ten kraj ponad 400 miliardów dolarów.

W grudniu 2006 prezydent publicznie przyznał, że USA nie wygrywają wojny w Iraku. Stany Zjednoczone wydały na prowadzenie wojny wiele miliardów dolarów, co budzi sprzeciw opinii publicznej. George Bush zamierzał wysłać do Iraku jeszcze 25 000 żołnierzy. Zdaniem ekspertów i opinii publicznej nie powinien tego robić, ponieważ opór i walki prowadzone przeciw Amerykanom były nadal bardzo silne, co potwierdzają dane oraz przyznanie przez prezydenta G. Busha, że USA nie wygrywają wojny w Iraku.

Jednak od 2007 dzięki nowej taktyce amerykańskiej armii spadła liczba zamachów na amerykańskich żołnierzy i irackich cywilów.

Bliski Wschód[edytuj | edytuj kod]

Prezydent Bush i jego administracja popierali dążenia Palestyńczyków do utworzenia własnego państwa, lecz popierali również działania Izraela zmierzające do zlikwidowania baz Hamasu. Bush popierał umiarkowany Fatah i administrację palestyńska z prezydentem Mahmudem Abbasem. Jesienią 2007 z inicjatywy Busha w Anapolis odbyła się międzynarodowa konferencja dotycząca przyspieszania palestyńsko – izraelskich rozmów pokojowych. W lutym 2008 prezydent Bush złożył wizytę w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej, by zachęcić przywódców obu krajów do dalszego dialogu. W marcu 2008 r. została złożona publiczna opinia prezydenta Busha, ze do końca trwania jego kadencji zostanie zawarty trwały pokój między Palestyną a Izraelem. Pod koniec kadencji zauważono wzmożone zaangażowanie Busha w politykę Bliskiego Wschodu.

Rosja[edytuj | edytuj kod]

Stosunki z Rosją pogorszyły się zwłaszcza po rozpoczęciu przez USA negocjacji z Polską i Czechami ws. instalacji elementów tzw. tarczy antyrakietowej. Władze Rosji argumentują wciąż, że tarcza godzi w rosyjską rację stanu[8]. Oba kraje poróżniła także kwestia rozszerzenia NATO na Gruzję i Ukrainę. Prezydent Bush podczas wizyty w Kijowie poparł starania obu krajów o członkostwo w NATO.

Stosunki z Europą Zachodnią[edytuj | edytuj kod]

Wojna w Iraku bardzo poróżniła USA z Francją i Niemcami, które były przeciwne interwencji wojsk amerykańskich w Iraku. Głównym sojusznikiem Busha był premier UK Tony Blair. W czasie drugiej kadencji, stosunki USA z tymi państwami się polepszyły – głównie dzięki zmianie władzy we Niemczech (2005) i we Francji (2007). Zarówno Nicolas Sarkozy, jak i Horst Köhler i Angela Merkel byli bardziej proamerykańscy niż ich poprzednicy.

Wielka Brytania była za prezydentury Busha i nadal pozostaje głównym sojusznikiem USA w Europie.

Chiny[edytuj | edytuj kod]

Stosunki chińsko-amerykańskie w okresie prezydentury Busha były dość dobre. Prezydent Bush był dość powściągliwy w 2008 w komentowaniu tłumieniu przez komunistyczne władze w Pekinie tybetańskich protestów. Zachęcał Chiny do dialogu z Dalajlamą[9][10]. Bush zapowiedział, że będzie w Pekinie podczas inauguracji igrzysk olimpijskich. W październiku 2007 spotkał się z Dalajlamą i uczestniczył w ceremonii nadania mu Złotego Medalu Kongresu.

Iran[edytuj | edytuj kod]

Bush i jego administracja były przeciwnikami irańskiego programu atomowego. Dotychczasowe negocjacje nic nie dały, lecz co pewien czas obie strony wychodziły z propozycją dalszych rozmów[11]. Za prezydentury Obamy, Iran wciąż argumentuje, że prowadzi badania wyłącznie w celach pokojowych, zaś USA nadal widzi w tym poważne niebezpieczeństwo i chęć budowy przez Iran broni jądrowej.

Kryzys finansowy 2008[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Kryzys finansowy od 2007.

Administracja Busha zwróciła się we wrześniu 2008 do Kongresu o zgodę na wykupienie za 700 miliardów USD długów hipotecznych, grożących pogrążeniem amerykańskiego sektora finansowego, a tym samym całej gospodarki, w zupełnym chaosie[12]. Został on przyjęty (z modyfikacjami) przez Kongres.

Wybory w 2004[edytuj | edytuj kod]

Bush ponownie został wybrany na prezydenta w wyniku wyborów w 2004. Jego konkurentem był John Kerry. Bush w skali kraju zdobył 3 miliony głosów więcej niż Kerry.

Wybory 2008[edytuj | edytuj kod]

W wyborach prezydenckich 2008 Bush poparł kandydaturę Johna McCaina, który był jego konkurentem o nominację w 2000. Bush nie wziął udziału w konwencji delegatów Partii Republikańskiej we wrześniu 2008 z powodu huraganu Gustav. Po zwycięstwie Baracka Obamy, pogratulował mu zwycięstwa.

Po prezydenturze[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2011 Amnesty International wezwał rządy krajów afrykańskich, które wizytował Bush, do aresztowania tego ostatniego. Organizacja argumentowała, że George W. Bush za swojej prezydentury aprobował stosowanie tortur (między innymi podtapianie)[13].

Po opuszczeniu urzędu nie udzielał się publicznie. Dopiero w lipcu 2013 roku wziął w Dallas udział w uroczystości nadania obywatelstwa dwóm imigrantom, co miało być wyraz jego poparcia dla projektu nowej reformy imigracyjnej[14].

Inne[edytuj | edytuj kod]

George i Laura Bush ze swoimi córkami, 1990

Żoną Busha jest od 5 listopada 1977 Laura Welch. Mają córki bliźniaczki Barbarę i Jennę urodzone 25 listopada 1981. 10 maja 2008 Jenna wyszła za mąż za Henry’ego Hagera, syna przewodniczącego Partii Republikańskiej w Wirginii.

Prezydent uważa się za człowieka głęboko wierzącego. Należy do kościoła metodystycznego. Religia pomogła mu wyrwać się z alkoholizmu w 1986.

Obaj kandydaci w wyborach prezydenckich roku 2004, Bush i John Kerry pochodzą z prominentnych rodzin amerykańskich i są kuzynami w ósmym stopniu pokrewieństwa.

George Bush został dwukrotne wybrany „Człowiekiem Roku” tygodnika „Time”. Pierwszy raz w roku 2000, a drugi w 2004. Jego ojciec – prezydent George H. W. Bush został wybrany raz – w 1990 roku.

Jest pierwszym i jak dotąd jedynym prezydentem USA, który podczas sprawowania urzędu trzykrotnie odwiedził Polskę (dwukrotnie za prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego i raz za kadencji Lecha Kaczyńskiego).

W kwietniu 2008 gościł w Białym Domu Benedykta XVI. W 2010 wydano jego autobiografię „Decision points” (Kluczowe decyzje).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Bill Clinton
Prezydent Stanów Zjednoczonych
2001-2009
Następca
Barack Obama
Poprzednik
Ann Richards
Gubernator stanu Teksas
1995-2000
Następca
Rick Perry
Poprzednik
Bob Dole
Kandydat republikanów na urząd prezydenta USA 2000 i 2004 (zwycięstwo) Następca
John McCain