Georges Grün

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Georges Grün
Imię i nazwisko Georges Grün
Data i miejsce
urodzenia
25 stycznia 1962
Etterbeek, Belgia 
Pozycja obrońca
Wzrost 184 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1982–1990
1990–1994
1994–1996
1996–1997
RSC Anderlecht
AC Parma
RSC Anderlecht
A.C. Reggiana 1919
212 (27)
109 (9)
46 (4)
22 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1984–1995  Belgia 77 (6)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 27 września 2008.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 27 września 2008.

Georges Grün (ur. 25 stycznia 1962 w Etterbeek) – belgijski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 184 cm wzrostu, ważył 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Grün rozpoczął w stołecznym klubie RSC Anderlecht. W 1982 roku został przez trenera zespołu Paula Van Himsta włączony do kadry pierwszego zespołu. W tamtym sezonie zadebiutował w pierwszej lidze belgijskiej. Został wicemistrzem kraju, ale w pierwszym składzie klubu zaczął grać rok później. Wtedy też drugi raz zajął z Anderlechtem 2. miejsce w lidze oraz wystąpił w finale Pucharu UEFA z Tottenhamem Hotspur, przegranym przez Belgów po serii rzutów karnych w drugim meczu (w obu padł remis 1:1). W 1985 roku pierwszy raz w karierze wywalczył tytuł mistrza Belgii. Zarówno w 1986 i 1987 roku obronił mistrzostwo, a w 1988 roku zdobył z "Fiołkami" Puchar Belgii. W 1989 roku powtórzył ten sukces i równocześnie został wicemistrzem ligi. W 1990 roku awansował z Anderlechtem do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, jednak Belgowie ulegli w nim 0:2 włoskiej Sampdorii Genua. Po zakończeniu sezonu 1989/1990 Grün odszedł z Anderlechtu.

Latem Grün został zawodnikiem włoskiej Parmy stając się trzecim obcokrajowcem w zespole obok Brazylijczyka Cláudio Taffarela i Szweda Tomasa Brolina. W Serie A zadebiutował 9 września w przegranym 1:2 domowym spotkaniu z Juventusem. W 1992 roku osiagnął swój pierwszy sukces we Włoszech, gdy zdobył Puchar Włoch. W 1993 roku dotarł z Parmą do finału Pucharu Zdobywców Pucharów i przyczynił się do zwycięstwa 3:1 nad Royal Antwerp FC. W 1994 roku także dotarł do finału tego pucharu, jednak parmeńczycy przegrali w Kopenhadze 0:1 z Arsenalem. Sezon 1993/1994 był ostatnim dla Grüna w Parmie, dla której rozegrał 109 ligowych meczów i strzelił 9 goli.

Latem 1994 roku Grün wrócił do Anderlechtu i rywalizował o miejsce w składzie z takimi zawodnikami jak Marc Emmers i Olivier Doll. W 1995 roku wywalczył tytuł mistrza Belgii, a w 1996 roku został z Anderlechtem wicemistrzem kraju. Po tamtym sukcesie odszedł z klubu i wrócił do Włoch zostając zawodnikiem Reggiany. Reggiana zajęła jednak ostatnie miejsce w lidze i spadła do Serie B, a Grün w 1997 roku zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1982/83 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 2 0
1983/84 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 29 3
1984/85 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 4
1985/86 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 33 5
1986/87 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 32 5
1987/88 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 33 2
1988/89 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 4
1989/90 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 23 4
1990/91 AC Parma Włochy  Serie A 33 2
1991/92 AC Parma Włochy  Serie A 33 4
1992/93 AC Parma Włochy  Serie A 27 2
1993/94 AC Parma Włochy  Serie A 16 1
1994/95 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 16 3
1995/96 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 1
1996/97 A.C. Reggiana 1919 Włochy  Serie A 22 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Grün zadebiutował 13 czerwca 1984 roku podczas Euro 84, w wygranym 2:0 meczu z Jugosławią i w debiucie zdobył gola. Na tym turnieju wystąpił także w dwóch innych spotkaniach grupowych: z Francji (0:5) i z Danią (2:3).

W 1986 roku Grün po raz pierwszy wystąpił w turnieju o mistrzostwo świata. Na boiskach Meksyku zagrał w sześciu meczach Belgów: z Irakiem (2:1), z Paragwajem (2:2), w 1/8 finału z ZSRR (4:3), w ćwiercfinale z Hiszpanią (1:1, karne 5:4), w półfinale z Argentyną (0:2) oraz w meczu o 3. miejsce z Francją (2:4). Z kolei w 1990 roku na mundialu we Włoszech Grün zaliczył dwa mecze: z Urugwajem (3:1) oraz w 1/8 finału z Anglią (0:1 po dogrywce). Swój ostatni mundial Grün zaliczył w 1994 w USA. Tam zagrał czterokrotnie: z Marokiem (1:0), z Holandią (1:0), i w 1/8 finału z Niemcami (2:3 i gol w 7. minucie meczu). W 1995 roku zakończył reprezentacyjną karierę. W drużynie narodowej wystąpił łącznie 77 razy i strzelił 6 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]