Georges Marchais

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Georges Marchais
Georges Marchais.JPG
Georges Marchais w 1981
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1920
La Hoguette
Data i miejsce śmierci 16 listopada 1997
Paryż
Lider FPK
Przynależność polityczna Francuska Partia Komunistyczna
Okres urzędowania od 1972
do 1994

Georges René Louis Marchais (ur. 7 czerwca 1920 w La Hoguette, zm. 16 listopada 1997 w Paryżu) – francuski polityk, w latach 1972-1994 lider Francuskiej Partii Komunistycznej (FPK).

Elementy biograficzne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie rzymskokatolickiej, był z zawodu mechanikiem. Podczas II wojny światowej pracował dla niemieckiej firmy Messerschmitt. W 1946 roku został sekretarzem związków zawodowych w dzielnicy Issy-les-Moulineaux[1].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1947 roku Marchais wstąpił do Francuskiej Partii Komunistycznej W 1959 został pełnoprawnym cżłonkiem Politbiura Francuskiej Partii Komunistycznej.W 1970 roku podpisał się pod porozumieniem partii francuskich lewicowych. Od 1973 pełnił funkcję lewicowego delegata z ramienia lewicowej koalicji. Po dojściu do władzy François Mitterranda początkowo popierał jego politykę. W 1979 roku jako jeden z nielicznych deputowanych poparł inwazję ZSRR na Afganistan. W 1981 roku wystartował w wyborach prezydenckich z ramienia partii komunistycznej zdobywając 4,456,922 głosów, co stanowiło 15.34% głosów. Wynik ten dał dał Marchais 4 miejsce w pierwszej turze. W 1984 roku podając za powód brak lewicowości gabinetu francuskiego zerwał koalicję rządową. W 1994 roku ustąpił ze stanowiska sekretarza generalnego i został zastąpiony przez Roberta Hue.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Les Communistes et les Paysans, (Komuniści i chłopstwo, 1972)
  • Le défi démocratique, (Wyzwanie demokracji, 1973), Grasset.
  • La politique du PCF, (Polityka, 1974)
  • Communistes et/ou chrétiens, (Komuniści i/lub chrześcijanie, 1977)
  • Parlons franchement, (Szczerze porozmawiajmy, 1977)
  • Réponses, (Odpowiada, 1977)
  • L'espoir au présent, (1980)
  • Démocratie, (1990)

Przypisy

  1. Thomas Hofnung, Georges Marchais, l’inconnu du Parti communiste français, L'Archipel, Paris, 2001.