Geralt z Rivii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Geralt z Rivii
Geralt – fanowska interpretacja
Geralt – fanowska interpretacja
Pierwszy odcinek Wiedźmin (opowiadanie)
Twórca Andrzej Sapkowski
Grany przez Michał Żebrowski (film i serial)
Maciej Łagodziński (film i serial – młody Geralt)
Jacek Rozenek (głos w grze komputerowej)
Krzysztof Banaszyk (głos w słuchowisku)
Informacje
Imię i nazwisko Geralt z Rivii
Przydomek Biały Wilk
Gwynnbleid
Rzeźnik z Blaviken
Specjalność zabijanie potworów
Rodzina Visenna (matka); Korin (przypuszczalny ojciec)

Geralt z Rivii – fikcyjna postać, wiedźmin, bohater powieści i opowiadań Andrzeja Sapkowskiego oraz opartych na nich produkcji: komiksów, filmu, serialu telewizyjnego oraz gier komputerowych. Jego losy i przygody zostały spisane w kilku tomach opowiadań oraz liczącej pięć tomów Sadze o wiedźminie. W filmie Wiedźmin w Geralta wcielał się Michał Żebrowski, w grach komputerowych głosu postaci użyczał Jacek Rozenek, zaś w wydanym pod koniec 2011 roku słuchowisku – Krzysztof Banaszyk.

Geralt, zwany Białym Wilkiem (w Starszej Mowie: Gwynbleidd), był dzieckiem czarodziejki Visenny oraz (prawdopodobnie) wojownika imieniem Korin (bohaterowie opowiadania Droga, z której się nie wraca, choć co do ojca autor pozostawia pole do interpretacji). Krótko po narodzinach został zabrany przez swoją matkę do Wiedźmińskiego Siedliszcza – Kaer Morhen. Po przebyciu licznych mutacji podczas Próby Traw i Zmian, uzyskał praktycznie nadludzkie możliwości fizyczne i psychiczne (lepszy refleks, szybkość, siła czy ostrzejszy słuch). Jednakże kapłani, którzy owe próby przeprowadzali celowo wstrzymali kompletną mutację Geralta podczas próby traw, aby mógł zachować swoje ludzkie cechy osobowości. Jako jedyny w historii Kaer Morhen przetrwał próbę gór jako dziecko, niedługo potem przeżył próbę traw, zdał próbę snów i rozpoczął trening wiedźmiński. Podczas pasowania na wiedźmina został poddany próbie walki i pokonał swego przeciwnika. Nikomu wcześniej się ta sztuka nie udała. Niedługo potem Geralt wyruszył na szlak, by chronić ludzi przed bestiami wszelakimi w myśl swego wiedźmińskiego obowiązku.

Imię[edytuj | edytuj kod]

Herb Rivii

Pierwotnie chciał przedstawiać się nazwiskiem Geralt Roger Eryk du Haute-Bellegarde, aczkolwiek pomysł ten wybił mu z głowy jego mentor, wiedźmin Vesemir. Poradził mu, aby ciągnął losy z różnymi dźwięcznymi nazwami (Geralt opowiada o tym pod koniec Chrztu ognia, nie wiadomo jednak, czy mówi poważnie, czy jedynie kpi z wampirycznego wieloczłonowego nazwiska Regisa oraz nilfgaardzkiego nazwiska Cahira). Ostatecznie zostaje jednak pasowany zgodnie ze swoim wylosowanym przydomkiem, przez królową Rivii i Lyrii, Meve, za obronę mostu na Jarudze (ostatnie strony Chrztu ognia). Czasem jego imię nieprawidłowo wymawiane jest jako Gerald lub Gerard.

Geralt twierdził, że pochodzenie wybrał sobie, aby wzbudzić zaufanie u ludzi; z tego samego powodu nauczył się też rivskiego akcentu. W Mieczu przeznaczenia wyznaje, że uczynił to także, by móc identyfikować się z jakimkolwiek miejscem.

Losy Geralta[edytuj | edytuj kod]

Geralt nie wierzył w przeznaczenie, dlatego chcąc sprawdzić jego moc, zażądał, zgodnie z wiedźmińską tradycją, nienarodzonego dziecka Pavetty i księcia Duny’ego. Nie zabrał go jednak, gdy okazało się, że dzieckiem tym była dziewczynka. Mimo to, gdy trzykrotnie jego los związał się z Ciri, zaopiekował się dziewczynką i pokochał jak własną córkę. Ze względu na Wiedźmińskie mutacje Geralt był bezpłodny i nie mógł mieć własnych dzieci.

Jego najlepszym przyjacielem był bard Jaskier, a kochanką i miłością życia czarodziejka Yennefer, z którą żeni się w luźno nawiązującym do sagi opowiadaniu Coś się kończy, coś się zaczyna.

W ostatnim tomie sagi (Pani Jeziora) Geralt ginie przebity widłami przez prostego chłopa, przez co ginie także Yennefer, chcąca go uzdrowić. Jednak pewien fragment tekstu wprowadza niejasność, ukazując scenę, w której Geralt i Yennefer odzyskują przytomność w bliżej nieokreślonym miejscu, co nie daje jednoznacznej informacji, że na pewno zginęli; niepewność potęguje także scena z jednorożcem i Ciri. Można dojść do wniosku, że Ciri (albo Jednorożec/Yennefer) ratuje wiedźmina, po czym Ciri przenosi do innego świata. Potwierdza to też wiedza, że wiedźmin potrafił przeżyć pewien czas mając przebite bronią serce.

Historia Geralta kontynuowana jest w grach komputerowych, jednak – jak stwierdził Sapkowski – przedstawione w nich wydarzenia nie stanowią oficjalnej kontynuacji sagi. Po pięciu latach od swojej rzekomej śmierci cierpiący na amnezję Geralt powraca do Kaer Morhen. Niedługo później wyrusza w pogoń za przestępcami, którzy ukradli z warowni wiedźmińskie artefakty. W toku fabuły angażuje się w konflikt na tle rasowym i udaje mu się zapobiec skrytobójczemu atakowi na króla Temerii Foltesta, dzięki czemu zyskuje jego zaufanie. W prologu Zabójców królów przypuszczony zostaje kolejny, tym razem udany zamach na władcę, zaś Geralt będący jedyną osobą, która widziała zajście, zostaje oskarżony o jego zamordowanie. Chcąc oczyścić swoje imię, wyrusza tropem królobójcy, ponownie angażując się w konflikt na tle rasowym. W grach nawiązuje romans z Triss Merigold, stara się również przypomnieć sobie swoje wcześniejsze życie.