Gerard Horenbout

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gerard Horenbout
Breviarium Grimani - Dezember.jpg
Karta z Brewiarza Grimaniego
z około 1510 roku
Data i miejsce urodzenia przed 1465
Data i miejsce śmierci przed 1541, Gandawa
Dziedzina sztuki Malarstwo iluminacja
Styl gotyk międzynarodowy

Gerard Horenbout (ur. przed 1465, zm. przed 1541 w Gandawie) – niderlandzki malarz iluminator, niekiedy identyfikowany z Mistrzem Jakuba IV Szkockiego.

Od 1487 do 1515 roku Horenbout był mistrzem cechu w Gandawie, Gildii Świętego Łukasza[1]. W 1515[2] lub w latach 1517-1521[3] został malarzem nadwornym u namiestniczki Niderlandów Małgorzaty Austriackiej. W latach 1517-1521, w wieku sześćdziesięciu lat, wyjechał do Anglii na dwór Henryka VIII, gdzie przebywał od 1528 do 1531 roku. Nie są znane przyczyny jego wyjazdu.

Życie prywatne i rodzina[edytuj | edytuj kod]

Zaraz po wstąpieniu do gildii ożenił się z Margaret Svanders (van Saunders), z którą miał sześcioro dzieci; dwoje z nich zostało artystami - Lucas i Susanna[4]. Miał też dwóch innych synów Eloya i Jorisa. Lucas, Susanna i co najmniej jeden z jego synów praktykowali w jego warsztacie, przyuczając się na malarzy. W 1521 roku odwiedził go Albrecht Dürer, który kupił ilustrowany rękopis wykonany przez jego córkę Susannę Horenbout. Dla żony, która zmarła w 1529 roku w Anglii, Gerard wykonał mosiężną tabliczkę zawieszoną w Kościele Wszystkich Świętych w Fulham w Londynie[5].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Portrety Liévin van Pottelsberghe i Liévine Van Steelant

Jego głównymi pracami były iluminowane kodeksy, ale tworzył również obrazy tablicowe, tapiserie i witraże. W jego pracach znalazł odbicie styl van der Goesa, od którego przejął podobną tonację złamanych barw. Do ulubionych motywów, które Gerard Horenbout stosował w swoich dziełach, należały sceny z życia wsi i jej mieszkańcy. Do najważniejszych dzieł zalicza się miniatury w Brewiarza Grimaniego oraz Godzinki Bony Sforzy, jedyne potwierdzone archiwalne dzieło Horenbouta[6]. Jemu również lub Mistrzowi Jakubowi IV Szkockiemu przypisuje się iluminowane prace z Godzinek Joanny I Kastylijskiej.

  • Miniatury w brewiarzu wykonanym dla dla Eleonory Portugalskiej - ok. 1500;
  • Miniatury w godzinkach Jakuba IV Szkockiego - między 1502 i 1503;
  • miniatury w Hortulus animae - Wiedeń;
  • 16 figurek w Godzinkach Bony Sforzy stworzonych dla arcyksiężnej Małgorzaty Austriackiej, między 1517 i 1520 (obecnie w British Library);
  • Miniatury w Brewiarzu Grimaniego, przed 1520, (wspólnie z Alexandrem Beningiem);
  • Brewiarz Mayera van den Bergh - ok. 1500-1510[a];
  • Portret Liévin van Pottelsberghe - ok. 1525, Muzeum Sztuk Pięknych w Gandawie;
  • Portret Liévine Van Steelant (żona van Pottelsberghe) - ok. 1525, Muzeum Sztuk Pięknych w Gandawie.

Uwagi

  1. Współautorami brewiarza było kilku innych miniaturzystów z Brugii i Gandawy, min. Jan Provoost

Przypisy

  1. Carol M. Richardson, Kim W. Woods, Michael W. Franklin, Renaissance Art Reconsidered: An Anthology of Primary Sources, Wiley, 2007, ISBN 9781405146418
  2. Zemba 2008 ↓, s. 285.
  3. Genaille 2001 ↓, s. 179.
  4. Susan E. James. The Feminine Dynamic in English Art, 1485-1603: Women As Consumers, Patrons and Painters, Ashgate Publishing Company 2009, ISBN 978-0-7546-6381-2. s. 242
  5. James Thorne, Handbook to the Environs of London: Alphabetically Arranged, Containing an Account of Every Town and Village, and of All Places of Interest, Within a Circle of Twenty Miles Round London, wyd. John Murray 1876. s. 220
  6. Zemba 2008 ↓, s. 284.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Ziemba: Sztuka Burgundii i Niderlandów 1380-1500. Sztuka dworu burgundzkiego oraz miast niderlandzkich. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2008.
  • Robert Genaille: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.