Gerard Kuiper
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gerard Peter Kuiper, właśc. Gerrit Pieter Kuiper (ur. 7 grudnia 1905 w Harenkarspel, Holandia, zm. 23 grudnia 1973 w Meksyku) – amerykański astronom pochodzenia holenderskiego. Specjalista w dziedzinie fizyki planet. Urodzony i wychowany w Holandii. Przybył do USA w 1933, a obywatelstwo tego kraju otrzymał w roku 1937. Od 1943 profesor uniwersytetu w Chicago.
Do jego osiągnięć należą:
- Odkrycie istnienia metanu w atmosferze Tytana – księżyca Saturna w 1944.
- Odkrycie Mirandy – piątego satelity Urana w 1948.
- Odkrycie Nereidy – drugiego satelity Neptuna w 1949.
- W 1950 roku przewidział istnienie pasa ciał niebieskich występującego na brzegu Układu Słonecznego, później pas ten nazwano pasem Kuipera.
- Opracowanie w 1951 roku teorii powstania Układu Słonecznego.
W 1959 roku American Astronomical Society przyznało mu nagrodę Henry Norris Russell Lectureship. Na jego cześć nazwano planetoidę 1776 Kuiper a także kratery na Księżycu, Marsie oraz Merkurym.
