Gerbrand van den Eeckhout
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gerbrand van den Eeckhout (ur. 19 sierpnia 1621 w Amsterdamie, zm. przed 29 września 1674 (data pogrzebu) tamże) – holenderski malarz okresu baroku, uczeń Rembrandta.
Był synem złotnika. W latach ok. 1635-1641 był uczniem Rembrandta. Prowadził warsztat w Amsterdamie. Nie założył rodziny. Utrzymywał kontakty z uczonymi i poetami amsterdamskimi; sam pisał wiersze. Powoływany był na eksperta i taksatora obrazów. Był artystą bardzo płodnym i wszechstronnym – malarzem, rysownikiem, akwaforcistą, projektantem wyrobów złotniczych oraz ilustratorem książek.
Malował obrazy biblijne, mitologiczne, portrety (także grupowe) oraz liczne sceny rodzajowe (koncerty, rozrywki żołnierzy i oficerów).
Wybrane dzieła [edytuj]
- Sen Jakuba (1642) – Warszawa, Muzeum Narodowe
- Izaak błogosławi Jakuba - (1642) – Nowy Jork, Metropolitan Museum of Art
- Elizeusz i Sunamitka - (1649) – Warszawa, Muzeum Narodowe
- Abraham i trzej aniołowie - (1656) – St. Petersburg, Ermitaż
- Chrystus w synagodze nazaretańskiej - (1658) – Dublin, Narodowa Galeria Irlandii
- Ostatnia Wieczerza - (1664) – Amsterdam, Rijksmuseum
- Wypędzenie Hagar - 1666, 54,5 x 68,5 cm, North Carolina Muzeum of Art, Raleigh
- Portret rodzinny - (1667) – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych
- Samson i Dalila - (1668) – Brema, Kunsthalle
- Wertumnus i Pomona - (1669) – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych
- Ofiarowanie w świątyni - (1671) – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych
- Wskrzeszenie córki Jaira – Berlin, Gemaeldegalerie.
- Ofiara Jeroboama w Betel – St. Petersburg, Ermitaż
- Olfert Dapper – Frankfurt, Staedelsches Kunstinstitut
- Portret mężczyzny – Warszawa, Muzeum Narodowe,
Bibliografia [edytuj]
- Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.
Zobacz też [edytuj]
Kontrola autorytatywna (osoba):
