Gerda Christian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gerda Christian zd. Daranowski; znana także jako "Dara" (ur. 13 grudnia 1913 w Berlinie, zm. 14 kwietnia 1997 w Düsseldorfie, Niemcy) – jedna z sekretarek w Osobistej Adiutanturze Führera (Persönlichen Adjutantur des Führers).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły ze względu na urodę została zatrudniona jako biuralistka w perfumerii Elizabeth Arden w Berlinie. Od 1934 w prywatnej kancelarii Hitlera. Od 1937 sekretarka (trzecia z kolei po Wolf i Schroeder) w Osobistej Adiutanturze Hitlera, towarzysząca mu z przerwami od 1937 do 1 maja 1945 we wszystkich Głównych Kwaterach Wodza. W 1943 okresowo zastąpiona przez Traudl Junge.

Istnieją niepotwierdzone informacje o wcześniejszym (lata 30.) małżeństwie "Dary" z kierowcą Hitlera – Erichem Kempką i romansie (lata 1941-43) z adiutantem Hitlera Richardem Schulze-Kossensem.

Od 2 lutego 1943 do 1946 żona generała majora Eckharda Christianaadiutanta Szefa Sztabu Oberkommando der WehrmachtAlfreda Jodla – przy FHQ.

Nocą 1 maja podjęła udaną ucieczkę z bunkra Hitlera w Berlinie w tzw. I grupie uciekinierów pod dowództwem Wilhelma Mohnkego. Złapana przez żołnierzy radzieckich, została wielokrotnie zgwałcona[1].

Po wojnie osiadła w Düsseldorfie, gdzie pracowała w hotelu "Eden". Została przyjaciółką Wernera Naumanna – byłego sekretarza stanu w Ministerstwie Propagandy Josepha Goebbelsa, a po wojnie jednego z liderów ruchu neonazistowskiego w Niemczech.

Przypisy

  1. James P. O'Donnell The Bunker, De Capo Press 2001 ISBN 0-306-80958-3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]