Gerry Neugebauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gerald "Gerry" Neugebauer (ur. 3 września 1932 w Getyndze) – amerykański fizyk i astronom pochodzenia austriacko-niemieckiego.

Urodził się w Niemczech jako syn Ottona Neugebauera, austriackiego astronoma, matematyka i historyka nauki. Po dojściu Hitlera do władzy rodzina Neugebauerów wyjechała z Niemiec do Danii, a w 1939 roku do USA. Gerry Neugebauer studiował na California Institute of Technology, gdzie w 1960 roku uzyskał doktorat z fizyki. W tym czasie prowadził badania dotyczące fizyki cząstek, ale w trakcie odbywania służby wojskowej w Jet Propulsion Laboratory rozpoczął badania z wykorzystaniem detektorów w podczerwieni.

Po podjęciu pracy w Caltech, skonstruował, wraz z Robertem Leightonem 1,5-metrowy teleskop, który wykorzystali do przeglądu nieba, używając fal o długości 2,2 mikrona. Wyniki opublikowali w postaci katalogu (Two-Micron Sky Survey). W 1967 roku, wraz ze swoim studentem Erikiem Becklinem zaobserwowali, widoczny jedynie w podczerwieni obiekt w Obłoku Molekularnym w Orionie. Obiekt ten, nazwany Obiektem Becklina-Neugebauera okazał się protogwiazdą o średniej masie.

W latach 1980-1984 Neugebauer był dyrektorem Obserwatorium Palomar. W 1998 roku przeszedł na emeryturę. Jego żona Marcia jest geofizykiem.

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]