Gertruda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gertrudaimię żeńskie pochodzenia germańskiego, złożone z członu Ger-: stwniem. gēr — "włócznia z ostrym żelaznym grotem"[1], "oszczep"[2], oraz trut, od germ. thrūdi ("moc, siła") pomieszanego z drūda, stwniem. trūt, drūt ("ukochany, miły"[1]; por. Ermentruda). Można je tłumaczyć jako "silna w walce oszczepem".

Notowana w Polsce od XIII w., początkowo w łacińskiej formie Gertrudis (1223 r.), a od 1251 r. jako G(i)ertruda. Imię to było dość popularne w Polsce w średniowieczu[2]. Inne notowane w średniowieczu formy tego imienia to: Gertrud, Girtrud, Girtrudis, ze zdrobnieniami G(i)erka, G(i)eruchna, G(i)erusza, Trude (niem.), G(i)ela, Ruchna (to ostatnie może też od Rufiny)[3]. Na gruncie niemieckim skróconą formę Gertrudy może stanowić także Gerda[4].

Rosyjskie słowniki tłumaczą to imię dwojako: jako imię germańskie o morfologii opisanej powyżej i jako imię powstałe ze złożenia skróconych wyrazów "героина труда" (czyt. gieroina truda), czyli "bohaterka pracy" (por. Bohater Pracy Socjalistycznej). Jako zdrobnienia proponują formy: G(i)erta, G(i)eta, G(i)etunia, G(i)etusia, G(i)era[5].

Gertruda imieniny obchodzi[edytuj | edytuj kod]

Znane osoby noszące imię Gertruda[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Gertruda w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ISBN 83-85579-14-1
  2. 2,0 2,1 Jan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13741-X
  3. Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ISBN 83-85579-14-1 i M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ISBN 83-85579-68-0
  4. R. Kohlheim, V. Kohlheim, Duden Lexikon der Vornamen, wyd. 3, Mannheim 1998 ISBN 3-411-04943-X
  5. Н. А. Петровский, Словарь русских личных имен, Moskwa 1980
  6. Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, ISBN 83-7097-374-4