Gesta Hungarorum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa przedstawiająca Węgry w okresie opisywanym przez Gesta Hungarorum.

Gesta Hungarorum – najstarsza zachowana do naszych czasów kronika Węgier (łac. Scriptores rerum Hungaricorum v. I. B. 1937. s. 33-117).

Kronika została spisana przez anonimowego notariusza w typie przyjętym wówczas na zachodzie zwanym gesta. Dzieło powstało na przełomie panowania królów węgierskich Béli III i Béli IV. Kronika sięga od czasów najdawniejszych do połowy X wieku. Gesta Hungarorum przedstawiają wywód rodowy dynastii książąt siedmiogrodzkich.

Pomimo, że gesta węgierskie uważane są za dzieło Anonima (Anonymus notarius Belae regis Hungariae, w lit. pol. Anonim Węgierski), to już w prologu jej autor Magister P. (P. dictus magister) zwraca się do swojego przyjaciela, wysokiego dostojnika kościelnego, z którym razem studiował historię trojańską z księgi De excidio Troiae Daresa Frygijczyka.

Gesta Hungarorum nie są kroniką w tradycyjnym sensie, bowiem nie podają prawie żadnych dat, ani też nie przedstawiają biegu wydarzeń według jakiegoś określonego schematu chronologicznego. W XIII wieku kronikę kontynuował węgierski kronikarz Simon Kézai.

Również polski kronikarz Gall Anonim zastosował typ dzieła zwany gesta.

Wikimedia Commons

Hipotezy dotyczące tożsamości autora P. Magistra obejmują:

  • Notariusza (kanclerza), króla Węgier Beli III (1172-1196).
  • Kanclerza króla Beli II (1131-1141) - Piotra, który w 1124 został kanclerzem za poprzedniego króla Stefana II.
  • Galla Anonima - kronikarza francuskiego lub włoskiego pochodzenia, który podróżował przez Węgry; autora Kroniki Polskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]