Get Up with It

Get Up with It
Album studyjny Milesa Davisa
Wydany	19 kwietnia 1974
Nagrywany	maj 1970 - październik 1974
Gatunek	jazz, jazz rock, fusion, funk
Długość	2:03:06
Wytwórnia	Columbia
Producent	Teo Macero
Oceny
All Music
Płyta po płycie
Big Fun (1974)	Get Up with It (1974)	Dark Magus: Live at Carnegie Hall (1974)

Get Up with It – podwójny album złożony z utworów nagranych przez Milesa Davisa pomiędzy majem 1970 r. a październikiem 1974 r. oraz wydany przez firmę nagraniową Columbia w 1974 roku

Charakter albumu

Wiosną 1974 r grupa Milesa Davisa wróciła z tournée po Brazylii do USA. W tym czasie zmarł Duke Ellington, którego Davis niezwykle szanował. Utwór He Loved Him Madly jest hołdem Milesa dla Duke'a; tytuł utworu jest parafrazą słów jakimi Ellington zwracał się do swojej widowni.

Podstawowe utwory albumu – He Loved Him Madly oraz Calypso Frelimo – chociaż nagrane na różnych sesjach ustalają brzmienie tej płyty; oba zostały nagrane przez oktety różniące się tylko dwoma muzykami. W nagraniu poświęconym Ellingtonowi Davis zrezygnował w ogóle z saksofonu; jego miejsce zajmuje poważnie brzmiący flet altowy. Podstawową tonacją utworu jest c mol. Atmosfera utworu jest ciężka i tajemniczna – Davis grał podobno w utworze na organach

Utwór Honky Tonk pochodzi z okresu sesji sprzed albumu Live-Evil; Miles gra w tym utworze na niezelektryfikowanej trąbce.

Rated X został nagrany przez tych samych muzyków, którzy wzięli udział w sesjach do On the Corner. Jego charakterystyczną cechą jest bardzo gęsty szesnastkowy rytm skontrastowany z dysonansowymi organami. Atmosfera tego utworu przypomina niektóre dzieła współczesnych kompozytorów europejskich, zwłaszcza Xenakisa, Lutosławskiego i Pendereckiego.

Calypso Frelimo jest pokazem mistrzostwa gry Davisa na trąbce, który wykorzystuje tu prawie wszystkie techniki wydobywania dźwięku z tego instrumentu. Ma miejscami dość wyraźne latynoskie odczucie.

Red China Blues jest właściwie klasycznym bluesem. Miles często wykorzystuje tu staccato. Jest to najprostszy utwór na albumie, co go w pewien sposób wyróżnia.

Maiysha i Mtume są ostatnimi nagranymi utworami z całej płyty. Maiysha w pewien sposób zapowiada Milesa z lat 80. XX wieku, pod wyraźnym wpływem muzyki pop. Utwór ten kończy się niemal hendriksowskim solem gitarowym. Mtume – poświęcony perkusiście Jamesowi "Mtume" Foremanowi akcent kładzie na rytmie i rozwija się wokół akordu Eb.

Billy Preston – nagrany w 1972 r. w okresie, gdy brzmienie Milesa było dość funkowe, co podkreślał basista Michael Henderson.

Get Up with It był ostatnim studyjnym albumem Davisa przed jego kilkuletnim odosobnieniem.

Muzycy

• Miles Davis – trąbka
• Dave Liebman – flet altowy I 1; flet II 1,
• Steve Grossman – saksofon sopranowy I 3,
• John Stubblefield – saksofon sopranowy II 1;
• Carlos Garnett – saksofon sopranowy II 4;
• Sonny Fortune – flet I 2; II 3;
• Wally Chambers – harmonijka II 2,
• Pete Cosey – gitara I 1, 2; II 1, 3,
• Reggie Lucas – gitara I 1, 2, 4; II 1, 3, 4;
• Dominique Gaumont – gitara I 1, 2,
• John McLaughlin – gitara I 3,
• Cornell Dupree – gitara II 2,
• Keith Jarrett – elektryczne pianino I 3,
• Herbie Hancock – klawinet I 3,
• Cedric Lawson – elektryczne pianino I 4; II 4;
• Michael Henderson – gitara basowa I 1, 2, 3, 4; II 1, 2, 3, 4;
• Khalil Balakrishna – elektryczny sitar I 4; II 4;
• Al Foster – perkusja I 1, 2, 4; II 1, 2, 3, 4;
• Billy Cobham – perkusja I 3,
• Bernard Purdie – perkusja II 2,
• Mtume – instrumenty perkusyjne I 1, 2, 4; II 1, 2, 3, 4;
• Airto Moreira – instrumenty perkusyjne I 3,
• Badal Roy – tabla I 4; II 4;
• Wade Marcus – aranżacja instrumentów dętych II 2;
• Billy Jackson – aranżacja rytmu II 2;

Spis utworów

CD

Płyta pierwsza (I)

1. He Loved Him Madly [32:13]
2. Maiysha [14:51]
3. Honky Tonk [5:53]
4. Rated X [6:51]

Płyta druga (II)

1. Calypso Frelimo [32:06]
2. Red China Blues [4:07]
3. Mtume [15:09]
4. Billy Preston [12:36]

Album analogowy (winyl)

Płyta pierwsza

Strona pierwsza

1. He Loved Me Madly

Strona druga

1. Maiysha
2. Honky Tonk
3. Rated X

Płyta druga

Strona trzecia

1. Calypso Frelimo

Strona czwarta

1. Red China Blues
2. Mtume
3. Billy Preston

Opis płyty

Płyta analogowa (winylowa)

• Producent – Teo Macero; Teo Macero i Billy Jackson Red China Blues
• Inżynier dźwięku – Stan Tonkel
• Miksowanie – Stan Weiss, John Guerriere
• Daty nagrania – 19 maja 1970 (I 3); 9 marca 1972 (II 2); 6 września 1972 (I 4); 8 grudnia 1972 (II 4); 17 września 1973 (II 1); 19 lub 20 czerwca 1974 (I 1); 7 października 1974 (I 2; II 3)
• Miejsce nagrania – Columbia Studio E, Nowy Jork
• Czas albumu – dysk I: 59 min. 8 sek.; dysk 2: 63 min. 58 sek. Całość - 2 godz. 3 min. 6 sek.
• Data wydania – 22 listopada 1974
• Okładka – Teresa Alfieri
• Fotografia na okładce – Giuseppe Pino
• Odręczne pismo (na okładce) – Andy Engel
• Inne fotografie – Paul Slaughter
• Firma nagraniowa – Columbia

Wznowienie na CD

• Producent – Bob Belden
• Cyfrowy remastering – Seth Foster
• Studio – Sony Music Studios, Nowy Jork
• Dyrektor projektu – Seth Rothstein
• Kierownik artystyczny – Howard Fritzson
• Koordynator A & R – Patti Matheny i Darren Salmieri
• Legacy A & R – Steve Berkowitz
• Projekt – Randall Martin
• Fotografie we wkładce – Urve Kuusik
• Firma nagraniowa – Columbia/Legacy
• Numer katalogowy – C2K 63970
• ©1974, 2000 Sony Music Entertainment, Inc.

Linki zewnętrzne

• Recenzja albumu w Rolling Stone
• Recenzja albumu w Ink Blot Magazine (kopia z Internet Archive)